سازمان های « خارج از کنترل» جاسوسی «استرالیا را در قرن آسیایی» بخطر انداخته اند؟

 

سازمان های « خارج از کنترل» جاسوسی «استرالیا را در قرن آسیایی» بخطر انداخته اند؟: مورری هانتر٬ برگردان: آمادور نویدی

 روزنامه آلمانی اشپیگل و سیدنی مورنینگ هرالد فاش کردند که دولت استرالیا از طریق الکترونیکی و استراق سمع برتماس های تلفنی و اینترنتی نظارت کرده است. بنابر اطلاعاتی که ادوارد اسنودن(مأمور امنیتی سابق آمریکا) آشکار ساخته٬ مدیریت سازمان امنیت سیگنال های استرالیایی (ADS- Australian Signal Directorate) وسائل مخصوص الکترونیکی را در مأموریت های دیپلوماتیک استرالیایی ها در کوالا لامپور٬ پورت مورسبی٬ پاپوا نیوگینه بانکوک٬ پکن٬ دلی٬ جاکارتا و هانوی جا سازی کرده است.

   افشای فعالیت های جاسوسی مقامات دیپلومات استرالیایی باعث سرافکندگی زیادی برای دولت استرالیا در منطقه گشته که اثراتش تا سال ها ادامه خواهد داشت. تا به حال تنها اظهار نظری که از دولت «شوک شده» ابوت(نخست وزیر ائتلاف لیبرال- ناسیونال) توسط وزیر امور خارجه٬ خانم جولیا بیشاپ بود که گفت:«این سیاست دولت استرالیا نیست که در مورد موضوع های امنیتی چیزی بگوید»٬ که برای آرام کردن دولت های بسیار عصبانی منطقه کافی نبود.

   مطمئنا خانم بیشاپ دلیل خوبی برای نگرانی دارد برای این که افشاگری های هفته قبل برطبق مدارک وگفته دیپلومات های استرالیایی سابق فقط نوک کوه یخ هستند.

   استرالیا برای دهه ها مشغول جمع آوری اطلاعات در مناطق جنوب شرقی آسیا از طریق روش های گوناگون و از طریق وسایل و امکانات زیادی بوده است. علاوه بر فعالیت نظارت الکترونیکی که هفته قبل فاش گردید٬ عملیات از طریق مأمورین مستقر در لباس دیپلوماتیک در منطقه به صورت منظم «بر روی زمین» بر مبنای هیومنت (Human Intelligence- اطلاعات انسانی-HUMINT) فعال  بوده اند.

   از زمان حملات تروریستی ۹/۱۱ بر آمریکا سازمان های اطلاعاتی استرالیا کاملا یکپارچه با آمریکایی به عنوان شریکی برابر مأموریت انجام میدهند. در خاک استرالیا تسهیلات مهم گوناگونی وجود دارد که نقش مهم و بسزایی در شبکه آژانس امنیت ملی آمریکا ( NSA ) دارد.

   پاین گپ فقط ۲۰ کیلومتر از آلیس اسپرینگ در قلمرو شمال استرالیا در تسهیلات مشترک با آمریکا مسئول جمع آوری سیگنال است. اینجا نرم افزار ایچیلون(ECHELON) مسئولیت جمع آوری وانتقال سیگنال های زیادی از تلفن٬ فکس٬ ایمیل و شبکه تلفن های عمومی ودادو ستد اطلاعات دیگر و سیگنال های مایکروسفت بصورت متا – مجموعه(زیاد) از طریق ماهواره است. این اطلاعات برای کلمات کلیدی Keywords)) که قبلا- برنامه ریزی شده است٬ بر روی صفحه نمایش داده میشود٬ و به دستگاه های استراق سمع بریتانیا(در منطقه -Menwith Hillانگلستان) و زنجیره ای از تسهیلات در نقاط دیگر در سرتاسر جهان وصل است. بعد از اتفاق ۹/۱۱ تمرکز بر روی جمع آوری اطلاعات در مورد تروریسم بوده است. از طریق ربط دادن تصورات- شبیه سازی با رادیو و ارتباطات تلفنی موبایل٬ هدف های مورد نظر شناسایی و توسط پهباد(هواپیمای بدون سرنشین) مورد حمله قرار میگیرند. این اطلاعات به برنامه پهباد آمریکایی داده میشود.

   پاین گپ همچنین یکی از شبکه های کلیدی جمع آوری و تجزیه و تحلیل اطلاعات است. دسترسی به پاین گپ برای آمریکا خیلی مهم است٬ برای این که ماهواره های جاسوسی اش را از طریق این تسهیلات کنترل میکند٬ و مرکز شناسایی پرتاب اولیه سیستم موشکی است.

   مرکز ارتباطات ماهواره ای در کوجارینا(Kojarena)٬ نزدیک جیرالتون(Geraldton)٬ در استرالیای غربی مسئول  تقاطع سیگنال ها و مکالمات تلفن همراه از چین٬ روسیه٬ ژاپن٬ هند و پاکستان بوسیله شبکه ماهواره ای منطقه ای است. یک ایستگاه ماهواره ای دیگر در شاول بی(Shoal Bay) در قلمرو شمالی استرالیا بر مکالمات تلفنی اندونزی و سیگنال های نظامی تمرکز دارد.

   همچنین یک دستگاه کوچک کنترل کننده از راه دور در تسهیلات جزیره کوکوس(Cocos Islands) برای جمع آوری سیگنال است٬ که به مرکز فرماندهی مدیریت سیگنال استرالیا در راسل هیل(Russel Hill) در کانبرا- پایتخت استرالیا فرستاده میشود.

   واشنگتن پست گزارش داد که جزایر کوکوس یکی از مهمترین پایگاه ها در دریای جنوب چین برای نظارت و مقابله بر حضور چین است. جزایر کوکوس ممکنست برای پرواز پهبادهای آمریکا در جنوب دریای چین مورد استفاده قرار گیرد. این فعل و انفعالات نشان میدهد که چین هدف اصلی نظارت جاسوسی است.

   استرالیا همچنین یک پست شنود که به کابل های اصلی ارتباطات دریایی وصل است و حامل صدا و ترافیک اینترنتی بین آمریکا و آسیا است تأسیس کرده ٬ عملی که خارج از اقتدار قانونی است.

   این تفکر وجود دارد که استرالیا مرتبا به صحبت های تلفنی رئیس جمهور اندونزی سوسیلو بمبمگ یودهویانو(SYD)  و مبادلات تلفنی موبایل مقامات بالای اندونزی گوش کرده است. استرالیا مرتب از سال های ۱۹۵۰ ٬ به مکالمات دیپلوماتیک گوش کرده که نقش مهمی در کمک به آمریکا بود که دولت سوکارنو را تضعیف کرد و سوهارتو را به عنوان رئیس جمهور در سال ۱۹۹۵ جایگزین ساخت.

   سیستم جمع آوری اطلاعات داده شده در بالا  با داشتن رابطه بسیار خوب با شرکت های مخابراتی- ارتباطات تکمیل شده است. ارتباطات مشابه ای با بانک ها و ارائه دهندگان کارت اعتباری وجود دارد. اطلاعات از این منابع از طریق  سیستم جمع آوری متا-اطلاعات(meta-data ) پریسم- منشور(PRISM)نمایش داده میشود.

   شاید حتی ناراحت کننده تر از افشاگریی اطلاعات الکترونی اداورد اسنودن فعالیت های هیومنت(HUMINT) هستند که توسط عوامل استرالیایی زیر پوشش دیپلوماتیک در مأموریت های خارج از کشور استرالیا است. طبق گفته یک مقام بلند پایه بازنشسته و یک افسر پلیس فدرال استرالیایی(AFP) تعداد زیادی اطلاعات انسانی از طریق مأموریت های گروه های مخفی در میان مأموریت های دیپلوماتیک جمع آوری شده است. هر گروه از یک مأموریت دیپلوماتیک شامل یک مأمور از سازمان امنیت و اطلاعات استرالیا- شاخه داخل (ASIO)٬ یک افسر پلیس فدرال استرالیایی(AFP)٬ یک مأمور از سازمان امنیت و اطلاعات استرالیا- شاخه خارج (ASIS)٬ گروه اطلاعاتی از وزارت دفاع٬ یک مأمور اداره مالیات استرالیا(ATO)٬ یک وابسته نظامی٬ و وزارت امور مهاجرت و حفاظت از مرز می باشد. این مأمورین نگرانی در هر دو مورد ملیت استرالیایی و خارجی در زمینه های فعالیت های کسب و کار٬ پولشویی٬ جعل و تقلب٬ سرقت هویت٬ فرار از پرداخت مالیات٬ مواد مخدر٬ قاچاق انسان٬ تجارت اسلحه٬ آزار جنسی کودکان٬ تروریسم٬ فعالیت های جنایی عمومی٬ و هر چیزی که برای منافع استرالیا مهم به نظر برسد٬ را در نظر دارند. علاوه بر این٬ بعضی از کارها زیر قرارداد کمپانیهای دوستان سیا(CIA friendly) مثل وی اف اس جهانی(VFS Global) که جمع آوری و روند درخواست ویزا به نمایندگی از طرف(UKUSA) همکاری امنیتی کشورهای انگلیس٬ آمریکا٬ کانادا٬ استرالیا٬ و زلاند نو(پنج چشم- م) را به عهده دارد. وی اف اس توسط سیستم اختصاصی پروفایل(نیمرخ-عکس) برای تشخیص «شخص مورد نظر-علاقه» کمک میکند.

   همه فعالیت های مأمورین دیپلومات بر روی دولت میهمان متمرکز نیست. بیشترین بخش فعالیت گروه های مخفی صرف کارمندان دیپلومات مورد علاقه میشود. برای مثال مأمورین اطلاعاتی استرالیایی علاقمندند که مدیران بازرگانی سفارت چین در جاکارتا٬ بانکوک٬ هانوی٬ کولالامپور٬ و غیره چکار میکنند.

   اولویت های دیگر شامل تحت نظرگرفتن شهروندان استرالیایی در خارج است که یک مؤسسه یا  آژانس ممکن است علاقمند باشد.

ظرف دو دهه گذشته سرویس های اطلاعاتی بیشتر علاقمند به جمع آوری اطلاعات جنایی شده اند.

   سیا٬ آژانس امنیت ملی و دیگر شرکای آژانس های امنیتی اکنون در رتبه اول بر جمع آوری اطلاعات اقتصادی٬ بازرگانی٬ صنعتی٬ دادو ستد٬ و سیاسی متمرکز شده اند. این اطلاعات در گفتگوهای تجاری حیاتی و مهم است و برای شکل دادن به آینده فرار- امور مالی از منطقه٬ خصوصا در علاقمندی آمریکا به تشکیل مشارکت فرا پاسیفیک (Trans-Pacific Partnership) و محور آسیا برای مقابله با نفوذ پیشرفت چین در سرتاسر منطقه آسیا است. فیلیپ آگیی(Philip Agee)مأمور پیشین سیا قبل از مرگش در سال ۲۰۰۸ تصدیق نمود که بیشتر اطلاعات برای کمک به شرکتهای چند ملیتی آمریکا استفاده شده تا به منظور امنیت ملی کسب شده باشد.

یکی دیگر از افسران سابق اطلاعاتی استرالیایی گفت که اطلاعات جمع آوری شده کمتر با «جنگ علیه ترور» ربط دارد٬ ولی ذاتش بیشتر تمایل به سیاست٬ دیپلوماسی٬ و بازرگانی است. استرالیا بعضی وقتها در موقعیتی قرار داده میشود که اطلاعات جمع آوری شده برای منافع آمریکا است تا برای منافع استرالیا٬ به ویژه در منطقه تجاری.

   از قضا استرالیا ظرف ۴ سال آینده بودجه کمکهای خارجی اش را ۴/۵ بیلیون دلار استرالیایی کم کرده است٬ در صورتی که در همین زمان به بودجه اطلاعاتی اش افزوده شده است. اگر دولت ابوت در صدد برقراری تعامل صادقانه و باز است٬ این پیام خوبی برای منطقه نیست.

   ادعا شده است که سرویس های اطلاعاتی استرالیا «خارج از کنترل» و غیر قابل توصیف هستند٬ قوانین مرتبا به مسخره گرفته میشوند در صورتی که هردو شهروند استرالیایی و خارجی تحت مراقبت هستند. ادعا شده است که سازمان امنیت و اطلاعات استرالیا- شاخه خارج (ASIS) به (MI6) شاخه خارج از کشور انتلیجنت سرویس انگلیس جهت منافع انگلیس در هنگ کنک و کویت٬ بطور بالقوه ای به ضرر منافع استرالیا کمک رسانده است. اتهاماتی به سازمان امنیت و اطلاعات استرالیا- شاخه خارج وارد شده که عمدتا به گاف ویتلم(Gough Whitlam) نخست وزیر سابق استرالیا در دوران جنگ سرد در باره عملیات مخفی در شیلی در اوائل ۱۹۷۰ ٬ زمانی که دستور قطع ادامه عملیات داده شده بود٬ دروغ گفت.

   آژانس های امنیتی رابطه استرالیا را با همسایگان٬ شرکای تجاری٬ و دوستانش به نقطه ای رسانده که سالهای زیادی برای ترمیمش لازم است.

   یکی از نتایج این رسوایی این است که استرالیا در ادعایش در مورد عقاید دمکراسی صادق نیست. مشخص شده که برای سیاستش٬ اگر نه قوانین خودش احترام نمیگذارد. لازم به یادآوری نیست موقعیت اخلاقی استرالیا با در اختیار گذاشتن اطلاعات برای حملات هواپیماهای بدون سرنشین- پهبادی آمریکا در نظر بسیاری جنایات جنگی است.

   با آشکار شدن رسوایی سازمانهای اطلاعاتی استرالیا که پاسخگوی اعمالشان نیستند٬ باید برای نجات هر گونه اعتباری با همسایگان با یک تصفیه کامل شخصی بر خورد گردد. استعفاها باید در آینده برای منافع ملی صورت پذیرد.

   استرالیا باید آماده یک واکنش قوی از طرف آسیا باشد که در حال حاضر به عنوان متحدی کور با منافع امنیتی آمریکا دیده میشود. در نهایت٬ از نقطه نظر ژئوپلوتیک٬ گزارش دیر اشپیگل و سیدنی مورنینگ هرالد زمانی آمد که اوباما «با آشکار نشدن» برای اجلاس بالی و برونئی در منطقه به رئیس جمهور روسیه پوتین و نخست وزیر چین شی جینپینگ برتری بلامنازع فضایی- بازار داد تا «دل و جان» رهبران منطقه را تسخیر کنند.

ما ممکن است نظاره گر تغییرشیف بزرگی در نفوذ منطقه ای باشیم جایی که استرالیا ممکنست بازنده باشد.

http://www.youtube.com/watch?v=Yq7_5zhyVrc

 برگرفته از: پراودا

درنده خویی گذشته و حال راز استرالیا کشوری دیگر: جان پیلجر٬ برگردان: آمادور نویدی

 

جان پیلجر

برگردان: آمادور نویدی

براقی و جلای  راهروی پارلمان استرالیا چشم انسان را میزند. سکوت مطلق پابرجاست٬ کف زمین بوی واکس میدهد. کف چوبی چنان براق شده که تصویر عکس نخست وزیر و نقاشی های ابوریجینال(بومی استرالیایی- مترجم) را که بر دیوار سفید آویزانند منعکس میکند ٬ ولی نه خون و اشک هایشان را.

پارلمان استرالیا در بارتون٬ منطقه ای در کانبرا(پایتخت استرالیا- مترجم) واقع شده که بنام ادموند برتون٬ اولین نخست وزیر استرالیا٬ بانی سیاست استرالیای سفید در سال ۱۹۰۱ ٬ نامگداری شده است. بارتون گفت:« اصول برابری انسان»٬ هرگز برای غیر انگلیسی و غیر سفید درنظر گرفته نشده است.

نگرانی بارتون از طرف چینی ها بود٬ که به خطر زرد معروف بودند. او از قدیمی ترین انسان روی زمین حرفی به میان نیاورد :  اولین استرالیایی ها(بومیان). آنها وجود خارجی نداشتند. مهارتشان در مواظبت از زمین اهمیتی نداشت. مقاومت حماسه وار آنها هرگز اتفاق نیفتاد. از کسانی که در برابر اشغالگران انگلیسی جنگیدند٬ سیدنی منیتور در سال ۱۹۳۸ گزارش کرد:« تمام نژاد سیاه پوست ظرف سه ماه نابود گردید». امروز٬ باقیماندگانشان راز شرمندگی ملی هستند.

شهر ویلکانیا٬ در ایالت نیوساوت ولز٬ دو بار ناپدید شده است. دارای برنده جایزه تمیزترین شهر ملی است ولی مردمان بومی اش یکی از پائین ترین رکورد امید به زندگی کردن را دارند. آنها معمولا تا رسیدن به ۳۵سن سالگی میمیرند. دولت کوبا یک برنامه سواد آموزی را برای آنها تدارک دیده است٬ همچنانکه برای آفریقایی ها فقیر انجام داده است. بر طبق گزارش ثروت جهانی سوئیس کریدیت٬ استرالیا ثروتمندترین مکان بر روی زمین است.

سیاستمداران در کانبرا در میان ثروتمندترین شهروندان قرار دارند. ثروتشان افسانه ایست. سال گذشته٬ جنی مکلین که آنموقع وزیر امور بومیان بود٬ دفترش را به قیمت ۳۳۱۱۴۴ دلار از پول مالیات دهندگان مرمت کرد.

مکلین بتازگی ادعا کرده است که٬ «تغییرات زیادی» در دولت انجام داده است. این حقیقت دارد. در زمان تصدی وزیر بومیان٬ شمار اعضای بومیان که در محلات فقیر می نشینند تقریبا با یک سوم اضافه شده است٬ و بیش از نصف پول مصرف شده برای ساختن خانه های بومیان به جیب پیمانکاران سفید پوست و بوروکراسی رفت  که او مسئولش بود. معمولا٬ اجتماع بومیان در  دورترین مناطق٬ باید ۲۵ نفر را در خانه ای مخروبه ای جا دهد. یک خانواده٬ افراد مسن و ناتوان باید سالها برای بهداشتی که بدرد بخور باشد٬ منتظر بمانند.

در سال ۲۰۰۹ ٬ پروفسور جیمز آنایا٬ گزارشگر محترم سازمان ملل در حقوق مردم بومی٬ شرح داد «وضعیت اضطراری» که جوامع بومی را از حقوق و خدمات ناچیزشان از طرف پلیس و کمیسیون مجازات استرالیا به بهانه پدوفیل «تصورنکردنی»  باز میدارد٬ غیرقابل قبول و نژادپرستانه است.

آنزمان سخنگوی مخالف دولت در امور بومیان ٬ تونی ابوت بود که حالا نخست وزیر استرالیا شده است٬ به آنایا گفت:«برو دنبال کارت» و «به تیپ قربانیان قدیمی گوش نکن».

با رانندگی خود را به قلب قرمز استرالیای مرکزی رساندم و از خانم دکتر جانل تریس در مورد « تیپ قربانیان قدیمی» پرسیدم . یک پزشک عمومی که بیماران بومی اش در چند میل دور٬ از الورو (آیرس پارک)٬ گرانترین استراحتگاه های شبی ۱۰۰۰ دلار زندگی میکنند٬ گفت: «در خانه بومیان٬ اسبستوس (آزبست) وجود دارد٬ وقتی که یکنفر ازبست میگیرد٬ الیافش در ششهایش وارد میشود و به بیماری مزوتلیما تبدیل میشود٬ (دولت) اهمیت نمیدهد. وقتیکه بچه ها عفونت مزمن دارند و اضافه بر اینها آمار مرگ و میر مردم بومی از بیماری های کلیوی٬ در معرض خطر رکورد جهانی بیماری قلبی روماتیسمی قرار دارند٬ هیچ کاری انجام نمی گیرد. من از خودم میپرسم چرا نه؟ سوء تعذیه یک مسئله عمومی است. من میخواستم به یک مریض داروی ضد – التهاب بدهم برای عفونتی که قابل جلوگیری است اگر شرایط زندگی بهتر بودند٬ ولی من نمیتوانم او را معالجه نمایم برای اینکه او غذای کافی نخورده بود و نمیتوانست قرص را هضم نماید. من احساس میکنم که دارم با شرایط کارگران انگلیسی دوران انقلاب صنعتی بیمار را معالجه میکنم».

در کانبرا٬ در دفاتر وزارتخانه ها که هنرهای ملی – انسان اولیه را بیشتر نمایش داده اند٬ به تکرار بمن گفته شد چگونه سیاستمداران ما «مفتخرند» که «ما برای بومیان استرالیایی کارهایی انجام داده یم». وقتی که من از وارن اسنودون- وزیر بهداشت بومیان در دولت کارگر که اخیرا ائتلاف محافظه کار ابوت  جایش را گرفته است٬ پرسیدم چرا در بیش از ربع قرن به نمایندگی از طرف فقیرترین٬ بیمارترین استرالیایی ها٬ یک راه حل نداده اند٬ او گفت:«چه سؤال احمقانه ای. چه سؤال کودکانه ای».

در انتهای بلوار انزاک (اتحاد استرالیا و زلاند نو- مترجم) در کانبرا ساختمان یادبود جنگ استرالیا تأسیس شده است٬ که تاریخشناس هنری رینالد٬ آنرا« مرکزترسناک ناسیونالیستهای سفید» می نامد. به من اجازه گرفتن فیلم را از این مکان عمومی بزرگ ندادند. رینالد در اثر برجسته اش جنگ فراموش شده مینویسد٬ من اشتباه کردم که به جنگهای پیشرو- مظهر «رسم انزاک»٬ که سیاهان استرالیا با اشغالگران انگلیسی  بدون اسلحه ولی با شجاعت و خلاقیتشان جنگیدند اظهار علاقه کردم. با این تفصیل٬  کشوری که پر است از قبر سرباز گمنام حتی یکنفر رسما به آنهایی که با مقاومت در«یکی از بزرگترین فداکاری زمین در تاریخ جهان» کشته شدند٬ ادای احترام نمیکند. بومیان استرالیایی بیشتری در مقایسه با آمریکایی های بومی(سرخپوست ها-مترجم) در جنگهای پیشرو آمریکایی ها و معوریز در زلاند نو(بومیان زلاند نو – مترجم) کشته شده اند. ایالت کوینزلند یک کشتارگاه بود. همه مردم زندانیان جنگی در کشور خودشان شدند٬ که مهاجرین انگلیسی خواستار انقراض آنها شدند. صنعت گاوداری  عملا پیشنهاد داد که از بومیان بعنوان برده استفاده کنند. امرزه صنعت معدن داری هفته ای یک بیلیون دلار در روی زمینهای بومیان استرالیا درآمد دارد.

پوشاندن حقیقت٬ در صورتی که از نقش استرالیا درجنگهای استعماری انگلیس و آمریکا با چابلوسی ستایش کردن٬ تقریبا وضعیت فرقه ای کانبرای امروزیست. رینالد و چند نفری که این وضعیت را زیر سؤال برده اند مورد تهمت قرار گرفته اند. یگانه بومیان استرالیایی در زیر خاک نهاده شده اند. همچنانکه به ساختمان یادمان جنگ ملی  وارد میشوید٬ تصاویر بومیان بصورت عجیب و غریب سنگ مانند در کنار کانگوروها٬ خزندگان و دیگر «حیوانات وحشی بومی»  نشان داده شده است.

وقتی که سی سال پیش این راز استرالیا را شروع به فیلمبرداری کردم٬ یک کمپین جهانی برای پایان دادن به آپارتاید آفریقای جنوبی در راه بود. با توجه با اینکه از آفریقای جنوبی گزارشی تهیه کرده بودم٬ شباهت برتری سفیدپوستان و موافقت و دفاع لیبرال ها توجه ام را جلب کرد. هنوز بصورت ظاهری هم هیچ ننگ بین المللی٬ هیچ تحریمی٬ مزاحم استرالیای «خوشبخت» نشده است. با دیدن نیروهای امنیتی که مردم بومی را از مراکز خرید در آلیس اسپرینگ بیرون میاندازند٬ مسافت کوتاهی را از حومه باربیز کراون تراس تا کمپ وایت گیت٬ جایی که آلونک های ساخته شده ازحلبی فاقد آب و برق هستند را رانندگی کردم. این آپارتاید است٬ یا چیزی که رینالد می خواند٬ «زمزمه در قلبمان».

فیلم جان پیلجر٬ مدینه فاضله٬ درباره استرالیا٬ در ۱۵ نوامبر در سینماها و در آی تی وی در دسامبربه نمایش گذاشته میشود. در استرالیا در ماه ژانویه نمایش داده میشود.

http://www.youtube.com/watch?v=-M-_-DwJg8s

با جان پیلجر در تویتر twitter @johnpilger   و یا از طریق   http://johnpilger.com تماس بگیرید.