۱۳۸۹ دی ۲۲, چهارشنبه

فراخوان به گردهمائی اعتراضی در کلن


در حمایت از مردم بلوچستان و اعتراض به اعدام ها در ایران

اعدام ، قتل عمد دولتی است.

با توجه به اعدام های اخیر صورت گرفته در زاهدان توسط رژیم جمهوری اسلامی و ضرورت محکوم کردن این اعدام های غیر انسانی ؛ ما همه نبروهای آزادیخواه و ضد اعدام را دعوت به شرکت در یک آکسیون اعتراضی بر علیه اعدام ها ی صورت گرفته در قم ؛ زاهدان ، کردستان، تهران و ....می نمائیم . با توجه به احکام غیر انسانی اعدام در جمهوری اسلامی و آغاز موج اعدام در ایران ، ضرورت برگزاری آکسیون های اعتراضی گسترده در شهرهای مختلف جهان وجود دارد. امیدواریم در دیگر کشورها نیز نسبت به اعدام های صورت گرفته در زاهدان , شاهد تظاهراتهای اعتراضی آزادیخواهان باشیم.
از تمامی نهاد ها ، افراد و تشکلها درخواست می کنیم که در مقابل این جنایات صورت گرفته ، سکوت نکرده و آن همبستگی و دفاعی که از مبارزین کرد و اعتراض به اعدام ها نموده اند نسبت به مردم بلوچ نیز داشته باشند.


سرنگون باد جمهوری اسلامی

جمعی از چپهای شهر کلن
جمعی ازآنارشیستهای شهر کلن
فعالین هسته اقلیت شهر کلن
کانون همبستگی با کارگران ایران - نورد راین وستفالن

Ort: Haupteingang von Hauptbahnhof
Wann: Am Samstag 15.01.2011 um 16:00-17:00

۱۳۸۹ دی ۲۱, سه‌شنبه

به نظر دوستان چگونه بحث در مورد آنارشیسم را آغاز کنیم و ابتدا به چه موضوعاتی بپردازیم?

من پیشنهاد می کنم ابتدا سئوالات را طرح کنیم و هر کسی بگوید که چه سئوالاتی در مورد آنارشیسم در ذهنش وجود دارد? بعد هر کسی به هر کدام از این سئوالات که خواست جواب دهد.در اینجا من سئوالاتی که قبلا شده را می نویسم تا هر کسی خواست جواب دهد تا بحث آغاز شود.در خلال پاسخ به سئوالات دوباره سئوالات جدید طرح خواهد شد. 1- «فایده» آنارشیسم برای اجتماع چیست؟ 2- برای منافع گسترده، آنارشیسم چه سیاستی دارد؟ مثلاً در مورد حوزه‌های نفتی، یا محیط زیست. مثلاً اگر دولتی نباشد و یا اعمال قدرتی از طرف دولت نباشد، از ثروتی مثل نفت چطور می‌شود بهره‌برداری کرد؟ یا در مورد محیط زیست، مثلاً فرض کنید عده‌ای علاقه دارند که گونه‌های در معرض خطر را شکار کنند. یا اینکه می‌خواهند ضایعات شیمیایی کارخانه‌های خود را اطراف شهر تخلیه کنند.آنجا که شورای محلی وجود ندارد.. دارد؟ یا اینکه اگر آن حومه یک شورای محلی دارد ممکن است توسط آن کارخانه‌دار به آنها رشوه داده شود. برای این معضلات، آنارشیسم چه جوابی دارد؟ 3- آیا آنارشیسم از سوسیالیسم پدید آمده است؟ 4- آیا آنارشیسم از زوایه ی دید تاریخی پدیده ای از سوسیالیسم است؟ 5- دمکراسی مستقیم چیست? 6- آیاتفکر آنارشیستی در ایران می تواند یه یک آلترناتیو جدی تبدیل شود? 7- مهمترین وظایف آنارشیستها در شرایط کنونی ایران چیست? 8- شیوه سازماندهی و مبارزاتی آنارشیستی چگونه است ?

محل بحث و گفتگو در سایت روزنامه
http://roozna.me/node/724 

۱۳۸۹ دی ۲۰, دوشنبه

Interview der Gruppe der Persisch sprechenden Anarchist*innen („Stimme des Anarchismus“)

Interview der Gruppe der Persisch sprechenden Anarchist*innen („Stimme des Anarchismus“) صدای آنارشیسم
1. Zur Geschichte unserer Gruppe, unseren Ziele und Mitarbeiter*innen
Wir sind eine Gruppe von Anarchist*innen, die anfangs isoliert voneinander in verschiedenen sozialen und politischen Bereichen gearbeitet haben, aber nun seit einem Jahr unsere Handlungen zusammengetan haben, weil wir es für wichtig erachten, zusammen zu arbeiten und nun unsere Tätigkeit auch über das Internet koordinieren zu wollen.
Die meisten von uns haben als Aktivist*innen Erfahrungen und Hintergründe mit verschiedenen linken Gruppen, jedoch wie alle Anarchist*innen nicht gleich staatsgläubigen Organisationen oder politischen Partei beizutreten
Derzeit sind wir im Iran, Australien, Kanada, Türkei, Libanon, Deutschland, Frankreich, Norwegen, Schweden, den kurdischen Gebieten des Irak, der Türkei und dem Iran, und anderen Orten aktiv.
Wir sind die einzige persisch-sprachige anarchistische Gruppe außerhalb des Landes in dem Sinne, dass wir alle persisch sprechen und in Persisch kommunizieren ,obwohl wir alle unterschiedliche Sprachen sprechen sowie die Sprache des Landes, in dem wir wohnen .
Wir hoffen, dass Aktivist*innen aus Afghanistan und Tadschikistan bald dazukommen.
.
Jeder Anarchist, jede Anarchistin, ob sie Persisch oder eine andere Sprache wie Kurdisch, Arabisch, Französisch, Deutsch, Norwegisch usw. spricht, kann als Teil unserer Gruppe beitreten und teilnehmen an unseren virtuelle Meetings. Unser Ziel seit jeher ist es mehr und mehr Anarchist*innen auf der ganzen Welt zu koordinieren.. Wir wollen vor allem die anarchistische Bewegung im Nahen Osten stärken und hoffen eine anarchistische Konferenz dort in den kommenden Monaten durch unsere Genossen in Israel, Palästina, Kurdistan-Irak, der Türkei, Jordanien, Syrien und Iran organisieren zu können.
Zudem wollen wir voneinander lernen und weitergeben die Erfahrungen der Anarchist*innen aus der ganzen Welt, indem wir es in die persische Sprache übersetzen und tun dies auch mit Berichten und Kontakten von anarchistischen Bewegungen aus jedem Land.
Wir haben Kooperationen mit nicht-persisch sprechenden Anarchist*innen aus Kanada, Deutschland, Frankreich und England. Unsere Freunde aus Kurdistan-Irak haben eine sehr positive Rolle gespielt und wirklich unsere Gruppe und unsere Beziehungen im Nahen Osten dadurch sehr gestärkt..
Dies könnt ihr, wenn ihr Näheres erfahren wollt, in einem separaten Interview über die anarchistische Bewegung im Irak und in Kurdistan lesen (s.a. bei Indymedia).
Unsere Mitglieder betreiben individuell Weblogs und Facebook-Seiten, und wir haben eine gemeinsame Seite namens „Voice of Anarchism“صدای آنارشیسم sowohl im Web als auch bei Facebook. Wir haben einen Chat-Raum“ Paltalk“, machen Radiosendungen, und hoffen, unser Internet-Radio mit dem Errichten eines Satelliten-TV-Kanal zu erweitern.
Auch versuchen wir, Videos über Anarchismus in persisch zu machen und sie auf YouTube einzustellen, weil es z.Zt. kein einziges Youtube -video über Anarchismus in persisch gibt.. YouTube und z.B. Yahoo sind im Iran blockiert, aber die Menschen finden mehr und mehr dort Wege zum Zugang, und es ist daher ein sehr wirksames Propagandainstrument.
2. Unsere Sichtweise zur Situation im Iran.
Obwohl wir keine formell anerkannte anarchistische Bewegung im Iran haben, kann eine größere anarchistische Bewegung in der Welt wirksam sein, die Stimme des Anarchismus auch zu den Menschen im Iran zu bringen. Wenn bisher Leute im Iran damit vertraut wurden , was Anarchismus ist, zeigten sie sehr positive Reaktionen.
Durch die Jahrhunderte verschiedenen Formen der Diktatur und Unterdrückung im Iran, gibt es relativ wenig Wissen und Literatur, Artikel und Bücher über Anarchismus. Wir haben noch keine anarchistischen Lieder in persisch und genauso wenig haben wir MusikerInnen, die sich als Anarchisten betrachten noch dass es anarchistische Lieder gibt. Es gibt nur einen John Lennon Song(„Imagine“) – siehe bei „Töne< *", der in persisch gesungen wird, Wir haben keine (uns bekannten) anarchistischen Dichter*innen, Karikaturisten, Maler*innen und sonstige Künstler*innen
Dennoch können Künstler*innen einen enormen Einfluss auf das soziale und politische Denken einer Gesellschaft haben und das Fehlen von Anarchist*innen in der Kunst ist eine der Herausforderungen, die sich uns momentan stellen.
Der Iran hat Hunderttausende von Bloggern, aber nur eine geringe Anzahl dieser schreiben zum Anarchismus obwohl die Anzahl der Blogger, die sich selbst Anarchisten nennen steigt, ohne aber etwas schriftliches über Anarchismus gesehen haben.
Seit unserem Beginn hat sich die etatistische Linke in der Kritik des Anarchismus sehr engagiert und das Regime wurde auf uns aufmerksam
Aufgrund unserer Philosophie der „direkten Aktion“ und den Sicherheitsbedingungen im Iran, können die iranischen Anarchist*innen oft nicht direkt mit uns zu arbeiten.
Es gibt Bereiche der Anarchist*innen , die ihre eigenen Methoden der Aktion haben, sind aber nicht in der Lage, miteinander zu kommunizieren und permanent der Gefahr ausgesetzt infiltriert zu werden.. Wenn Anarchisten verhaftet sind, werden sie isoliert, obwohl es auch schon andere Anarchisten*innen im Gefängnis gibt.
In letzter Zeit sind mehr und mehr Menschen, die in den Aktionen der letzten 18 Monaten beteiligt waren, anarchistisch gesinnte aber wir haben sehr wenige Informationen über sie. Wir wissen, dass in den Massenbewegung, in den Millionen von Menschen in den letzten 2 Jahren aktiv waren , Anarchisten*innen durchaus beteiligt waren
Vor allem bei den Frauen und in der Jugend ist die anarchistische Idee sehr verankert, und die bringen sie auch in die Kämpfe der Arbeiter und Arbeiterinnen. Also gute Bedingungen, eine anarchistische Bewegung im Iran aufzubauen
Der Anarchismus würde einen neuen Weg und andere Handlungen in den Iran bringen , einem Land, das immer Unterdrückung, Brutalität, Unterwerfung und Dominanz kannte, wo noch nicht einmal minimale menschliche Bedürfnisse erfüllt werden und mit dem Erbe der etatistischen rechten und linken Bewegungen das Vertrauen der Menschen aufs Übelste enttäuscht wurde.
Eine solche Gesellschaft ist bereit, sein eigenes Schicksal zu bestimmen. Viele Menschen haben diese anarchistische Mentalität und bringen sie in die soziale und politische Praxis, ohne sich gleich als Anarchist*innen zu sehen, aber dadurch haben sie eine grosse Kraft viele Menschen zum Anarchismus zu bringen.
Zur Zeit gibt es keine gemeinsame politische Sprache. Es gibt Strategien, Handlungen und Ziele, aber nicht so etwas wie ein gemeinsames Label, mit anderen Worten können wir auch von so etwas wie einer Identitätskrise in der anarchistischen Bewegung reden. Obwohl alle das Gleiche sagen, mit dem gleichen Etikett, gibt es doch verschiedene Definitionen zum Anarchismus, zum sozialen Libertarismus, zum Suchen nach Freiheit, der direkten Demokratie , dem Errichten von Räten, der antiautoritären Rebellion
3. Probleme der Anarchisten im Iran
Anarchismus wie jede andere Art der politischen Aktion ist nicht gestattet und wird durch das Regime brutal verfolgt. Dadurch gibt es nie genug Freiraum, dass Anarchisten*innen zueinander finden oder offen über ihre Gedanken reden können.. Es gibt nur sehr wenig persische Quellen zum Anarchismus. Und es gibt sehr wenig, was wir tun können, zur kostenlose Hilfe unserer anarchistischen Genossen.
4. Bewertung der Situation im Nahen Osten
Von dem, was wir wissen, gibt es starke anarchistische Bewegungen in der Türkei, in Kurdistan, im Irak und dann starke anarchistische Tendenzen in anderen Orten, wie dem Iran und anderswo in der Mitte Osten.
5. Und wem arbeiten wir zusammen?
Wie schon anfangs erläutert, arbeiten wir mit anderen Anarchist*innen im Nahen Osten, Europa, Kanada, sowie mit Autonomen, Antiautoritären und antiautoritären Linken, in Kooperationen und Kampagnen zusammen.
6. Was ist unser Bild von der Israel-Palästina-Konflikt?
Wie andere Anarchisten, glauben wir an eine Welt ohne Grenzen. Also im Hinblick auf den IP-Konflikt glauben wir auch da an keine Grenzen und keine Regierung, sondern sind für autonome Kommunen, um ihre Probleme zu lösen.
Unsere Politik ist, Anarchist*innen in Israel und Palästina zu unterstützen und die anarchistischen Gedanken in dieser Region zu fördern ,die schrittweise die Probleme lösen können, ,ohne zu vergessen, dass die rechten religiösen Regierungstruppen in Israel und Palästina durchaus massiv beeinflussen.
Wir hoffen auf eine Mittlerer Osten Konferenz mit unseren Kamerad*innen besonders in Israel, Palästina, Libanon, Jordanien, Syrien und ... ,und werden dementsprechend auch darüber informieren.
7. Unsere Tätigkeit während der Sturz des Schahs und der letztjährigen Proteste
Einige von uns waren aktiv als Individuen beim Sturz des Schahs dabei, aber nicht in einer anarchistischen Bewegung.
Wie oben schon angedeuet, waren Anarchist*innen auch in letztjährigen Protesten beteiligt, aber auch hier als Individuen und nicht als Teil einer anarchistischen Bewegung.
8. Wie können wir zusammen arbeiten?
a) Interviews/ Treffen verschiedener anarchistischer Gruppen, um uns darüber auszutauschen., wie viel Ressourcen hat jede/r von uns, was jede/r von uns braucht, und Möglichkeiten kennenzu lernen, um mit anderen zu koordinieren und kommunizieren
b) das Zusammenstellen von Ressourcen für eine stärkere anarchistischen Front
c) gemeinsame anarchistische (Fernseh)programmen in gegenseitiger Hilfe
d) Übersetzung und Publikation von anarchistischen Literatur in verschiedene Sprachen
e) gemeinsame Internet Konferenzen einmal im Monat für die Berichterstattung der Aktivitäten der jeweils anderen und Meinungsaustausch
f) die Veröffentlichung und Übersetzung anarchistischen Nachrichten aus aller Welt in verschiedene Sprachen
g) Organisieren eines gemeinsamen globalen Ereignisisses mindestens einmal pro Jahr, wenn möglich

مصاحبه رفقای آنارشیست چکسلواکی ( CSAF ) با رفقای آنارشیست (صدای آنارشیسم )

متن مصاحبه فدراسیون آنارشیستهای چکسلواکی با رفقای آنارشیست صدای آنارشیسم
1- تاریخچه شما و دید شما از ایران چیست?
جمع ما مجموعه ای  از آنارشیستهایی است که قبلا به طور جداگانه و فردی فعالیت سیاسی و اجتماعی داشتیم ولی بیش ازیک سال پیش به ضرورت کار مشترک و هماهنگ رسیدیم و از طریق شبکه اینترنت و فعالیتهای سیاسی یکدیگر را پیدا کردیم. بخشی از ما سابقه فعالیت سیاسی در احزاب مختلف چپ را داشته ایم و امروزه مانند  هر آنارشیستی مخالف حزب و دولت هستیم. ما در کشورهای استرالیا ، کانادا ، ترکیه، آلمان ، فرانسه، نروژ و ....فعال هستیم و در خارج از کشور تنها گروه آنارشیستی فارسی زبان هستیم یعنی زبان مشترک ارتباطی ما فارسی است و فعلا عمدتا از ایران هستیم و رفقایی که به فارسی نیز مسلط هستند و از کشورهای دیگر میباشند یعنی به زبانهای دیگری صحبت میکنند و فارسی نیز میدانند در این مجموعه قرار دارند و امیدواریم رفقای دیگر از افغانستان یا تاجیکستان و غیره نیز به این جمع  بپیوندند . در واقع هرکسی از هر کشوری که فارسی نیز بداند میتواند خودرا جزیی از این جمع بداند و در جلسات ما و همکاری مشترک ما شرکت کند . البته رفقایی که به ترکی , انگلیسی ، کردی ، فرانسوی ، آلمانی، نروژی و.... صحبت میکنند نیز چنانچه مایل باشند میتوانند در جلسات و همکاری مشترک ما شرکت کنند و خود را عضوی از این جمع بدانند چرا که ما هدفمان ایجاد ارتباط هر چه بیشتر مابین آنارشیستها در سطح  جهان بوده است وتلاش میکنیم که مخصوصا آنارشیستهای خاورمیانه را تقویت کنیم و امیدواریم که یک نشست مشترک خاورمیانه ای در چند ماه آینده برگزار کنیم که تماسهائی را با رفقای کرد در عراق ،اسراییل ، ترکیه،اردن، فلسطین، سوریه، ایران و .......داریم
همچنین تلاش میکنیم که تجربیات  رفقای آنارشیست در دیگر کشورها را نیز به فارسی منعکس کنیم و بتوانیم گزارشی از وضیعت جنبش آنارشیستی در هر کشوری را تهیه و منتشر کنیم .ما با آنارشیستهای کانادایی ،آلمانی،فرانسوی،انگلیسی و ........ نیز ارتباط و همکاری داریم یعنی به جز این گروه  مشترک در کشوهای محل سکونت خود نیز به عنوان بخشی از جنبش آنارشیستی در ان محدوده  جغرافیایی (کشوره محل زندگی)هم فعال هستیم .رفقای کرد  عراقی در جمع ما نقش  بسیار مثبتی داشتند و ما را تقویت کردند و ارتباطات خاور میانه ای خوبی نیز دارند که چنانچه مایل باشید میتوانید یک مصاحبه جدا نیز با آنان در مورد  جنبش  آنارشیستی کردستان و عراق داشته باشید .ما دارای چند وبلاگ فعال آنارشیستی به شکل فردی هستیم و همچنین یک وبلاگ مشترک (صدای آنارشیسم )،صفحه فیسبوکی (صدای آنارشیسم )اتاق چت روم آنارشیستی در پالتاک و رادیو هستیم و امیدواریم که در آینده رادیو اینترنتی ،تلویزیون ماهواره ای راه اندازی کنیم همچنین تلاش میکنیم کلیپهای فارسی آنارشیستی تهیه کنیم و در یوتوب قرار دهیم چون حتا یک ویدئو آنارشیستی به زبان  فارسی در یوتوب نیست . هرچند که وبلاگ ها را رژیم ایران فیلتر میکند و یوتوب نیز فیلتر هست ولی  یوتوب نیز میتواند به لحاظ تبلیغاتی بسیار تاثیرگزار باشد .
هرچند که ما در ایران جنبش آنارشیستی نداریم ولی چنانچه صدای آنارشیستها به گوش تودهای مردم در ایران برسد میتواند به یک جنبش بزرگ آنارشیستی در سطح جهان تبدیل شود . واکنش به آنارشیسم  در ایران بسیار مثبت است وقتی که با مفهوم آنارشیسم آشنا میشوند.
به دلیل  وجود تاریخی  انواع دیکتاتوری و سرکوب در ایران هیچ شناختی نسبت به آنارشیسم وجود ندارد ،منابع فارسی،کتب و مقالات آنارشیستی بسیار کم و محدود است ،آهنگ آنارشیستی فارسی نداریم و با اینکه رپ خوانهای  فارسی زبانی هستند که خود را آنارشیست میدانند ولی  تا الان موزیکی در این باره نساخته اند  .تنها شعر جان  لئون به فارسی وجود دارد . کاریکاتوریست آنارشیست یانقاش  آنارشیست ، یا شاعر آنارشیست و کلا هنرمند آنارشیست  در ایران تا الان نداریم . هنرمندان در هر کشوری در طرح اندیشه های  سیاسی ، اجتماعی  میتوانند نقش مثبتی ایفا کنند و ما در این زمینه فعلا چیزی نداریم و از اشکالاتی است  که با آن  روبرو هستیم . ایران چند  صد هزار نفر وبلاگ نویس دارد و در مقابل فقط چند وبلاگ نویس داریم که در مورد آنارشیسم مینویسند ،البته اخیرا  روز به روز بر تعداد وبلاگ نویسانی که خودرا آنارشیست میدانند افزوده  میشود هرچند که چیزی در این باره نمینویسند . از زمانی که ما فعال شدیم چپ دولتی آنارشیستها را نقد میکند و رژیم روی ما حساس شده است البته به دلیل سبک کار آنارشیستی و مسائل امنیتی از ایران هیچ کس در جمع ما نیست . گروههای کوچک  ۲ یا ۳ نفره آنارشیستی در ایران وجود دارد که هر کدام از آنها سبک کار خاص خودشان را دارند ، باهمدیگر در ارتباط نیستند و برای همین رژیم نمیتواند به درون آنها نفوذ کند یا خودش گروه  آنارشیستی درست کند و اگر آنارشیستی دستگیر شود این دستگیری محدود به خودش یا یکی دونفر دیگر خواهد بود .البته اخیرا رفقایی با گرایشات  آنارشیستی در زندان هستند هر چند که قطعا رفقای آنارشیست در اعتراضات ۱۸ ماهه پیش تا کنون نیز شرکت  داشتند ولی  اطلاع دقیقی نداریم ،بهرحال در اعتراضات و مبارزات میلیونی که همه حضور داشتند طبیعتا آنارشیستهائی هم مثل  بقیه شرکت داشتند .
آنچیزی که جالب است گرایش  زنان و جوانان به آنارشیسم بسیار زیاد است و در جنبش کارگری نیز زنان و جوانان کارگر به آن گرایش دارند . امکان آنکه در آینده در ایران یک جنبش آنارشیستی بسیار قوی و گسترده به وجود بیاید بسیار زیاد است در واقع این نیرو بالقوه وجود دارد و آنارشیسم در ایران بسیار با اهداف و خواست های  زنان ،کارگران ،جوانان......همخوانی دارد و ازطرفی  دیگر هیچ آلترناتیو دولتی راست یا چپی که مورد قبول اکثریت جامعه باشد نیست و یک بی افقی وجود دارد و آنارشیسم میتواند ایجاد افق و امید کند .آنارشیسم  در ایران یک راه و شیوه  جدید محسوب میشود و  جامعه ای 
که همیشه دچار استبداد،سرکوب،انقیاد و سلطه بوده است و حداقل خواستهای  انسانی در آن تامین نمیشود و سیاستمداران راست و چپ دولتی  همیشه از اعتماد مردم سواستفاده کردند.این چنین جامعه ای برای آنکه خودش بتواند سرنوشتش را به دست بگیرد آمادگی دارد. افراد بسیاری دارای گرایشات   آنارشیستی هستند بدون آنکه خود بدانند که اسمش آنارشیسم است ،بنابر این تعریف و توضیح درست مفهوم آنارشیسم در سطح جامعه ایران میتواند یک نیروی عظیم را هدفمند بنام آنارشیسم و با خواستهای مشخص  آنارشیستی به صحنه معادلات و مبارزات سیاسی و اجتماعی به سمت آنارشیسم بکشاند در واقع هم زبانی  مشترک وجود ندارد ،ادبیات مشترک وجود ندارد ،اهداف مشخص یکسان که هم نام  باشد وجود ندارد ،مطالبه مشترک مطروح در ابعاد میلیونی وجود ندارد ،هماهنگی برای یک خواست  مشترک وجود ندارد ، در واقع رفتارها و عملکردهای آنارشیستی وجود دارد بدون آنکه آگاهانه و هدفمند باشد یا به زبان دیگر میتوان گفت رفتارها و عملکردها دچار یک بی هویتی است   در حالی  که هویت به واقع وجود دارد . مشکل دیگر نام است یعنی آنکه برای  یک مفهوم مشترک یک نام مشترک وجود ندارد . وقتی ما به تعریف بسیاری از نامها میپردازیم ،آنگاه متوجه نقطه اشتراک آنها میشویم ،همه ما یک  چیز میگوییم ولی با بکار بردن اسامی مختلف موجب سردرگمی خودمان میشویم ،البته گاهی نیز نام مشترک است  ولی مفاهیم گوناگونی مد نظر گوینده آن است ،در بسیاری از موارد ما شاهد تعریف یکسان و یا متفاوتی در نامهایی مانند آنارشیسم ،سوسیالیسم آزادیخواه ،آزادیخواه ،دموکراسی مستقیم ،حاکمیت شوراها ،ضد اقتدار و ضد اتوریته ،شورشگر ،ضد سلطه و............ .
۲- مشکلات  آنارشیستها در ایران چیست ?در مورد سرکوب و زندانیان نیز توضیح دهید?
آنارشیستها نیز مانند هر جریان سیاسی دیگر امکان فعالیت  سیاسی ندارند و مورد سرکوب حاکمیت قرار میگیرند و هرگز یک فضای باز سیاسی نبوده است تا انارشیستها همفکران خود را پیدا کنند و یا اندیشه  خود را تبلیغ کنند .منابع فارسی در مورد آنارشیسم بسیار کم و محدود است .ما در صورت دستگیری آنارشیستها در ایران نمیتوانیم اقدامات زیادی برای آزادی آنان انجام دهیم و خودمان نیز امکانات محدودی داریم .
۳-دید شما از وضیعت خاورمیانه چیست?
جنبش آنارشیستی در خاورمیانه بسیار ضعیف و نوپاست و فقط در ترکیه در وضیت  بهتریست در حال حاضر  و در ایران نیزمیتواند در آینده به یک جریان جدی سیاسی تبدیل شود .
۴-با چه کسانی همکاری داریم?
ما با آنارشیستهای خاورمیانه ،اروپا،کانادا ،و........... همکاری و ارتباطاتی داریم و علاوه  بر آن با آتانوم ها و چپهای ضد اقتدار  و ضد اتوریته ارتباط و همکاری میکنیم به شکل کمپینی
۵-نظر شما در مورد  اسراییل و فلسطین چیست?
به طور کلی ما نیز مانند هر آنارشیستی خواهان  جهانی بدون  مرز و بدون دولت هستیم و در مورد فلسطین و اسراییل نیز برداشتن مرز و نبودن دولت و به جای آن خودگردانی مردم هر منطقه ،مشکل امروزی آنجا را نیز برطرف میکند .سیاست ما حمایت از آنارشیستهای فلسطین و اسراییل است و  ترویج تفکر آنارشیستی در آن مناطق نیز میتواند کم کم مشکلات آنان را تا حدی  برطرف کند اما نباید فراموش کرد که مداخلات دولتها و حمایت از نیروهای دولتی راست و مذهبی در اسراییل و فلسطین  وضعیت را بغرنج  کرده است .امیدواریم در آینده با نشستی که با رفقای آنارشیست منطقه خاورمیانه مخصوصا  در اسراییل ،فلسطین،لبنان،اردن،عراق و........... خواهیم داشت راه حلهای مناسبتری را از آن رفقا جویا شویم و از آن راه  حلها حمایت و پشتیبانی کنیم به هر حال در مورد  هر منطقه ای ، رفقایی که در آنجا زندگی میکنند میتوانند راه  حلهای بهتری را ارائه دهند.


۶-اگر نقشی زمان شاه و یا در سال گذشته در تظاهرات داشتید ?


ما به شکل جریان آنارشیستی در زمان شاه و در سال گذشته نقشی نداشتیم ولی به شکل فردی در زمان شاه و در سال گذشته در خارج از کشور فعال بودیم .

 
۷-چگونه میتوانیم همکاری کنیم ?
الف - مصاحبه به منظور معرفی هر گروه به مخاطبان خود ،انتقال تجربیات ،آگاهی از مقدار امکانات ، نیازها ،ارتباطات به منظور همکاری متقابل
ب- در اختیار قرار دادن امکانات متقابل به یکدیگر برای مبارزات آنارشیستی
ج - تلاش برای راه اندازی تلویزیون آنارشیستی مشترک با کمک یکدیگر و دیگر گروههای آنارشیستی
د- ترجمه مطالب و مقالات یکدیگر به زبانهای مختلف و انتشار آن
ه- جلسات مشترک اینترنتی هر یک ماه یکبار به منظور گزارش دهی  از فعالیت های  خود و تبادل  نظر
و- انتشار و ترجمه اخبار آنارشیستی در سطح جهان به زبانهای مختلف
ز- برگزاری آکسیون مشترک یکبار در سال در صورت امکان

سوالات ما از رفقای چکسلواکی
۱- جنبش آنارشیستی در سطح جهانی در چه وضعیتی به سر میبرد ؟
۲- تاریخچه گروه  شما چیست ؟ به چه نامی فعالیت میکنید ؟ تا کنون چه فعالیت هایی  داشتید ؟ و چه امکانات تبلیغاتی دارد؟
۳- چه تعداد گروه  آنارشیستی در چک و اسلواکی وجود دارد  و وضعیت جنبش آنارشیستی در این ۲ کشور چگونه است ؟
۴-با آنارشیستها در کدام کشورها ارتباط دارید ؟
۵- آینده آنارشیسم را در کدام کشورها مطلوب ارزیابی میکنید؟ جنبش  آنارشیستی در چه کشورهایی حضور قوی در فعالیت های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی دارد ؟
۶- تاثیرات گروه شما در کشوری که زندگی میکنید چه بوده است تا کنون ؟
۷- باگروه  ما (صدای آنارشیسم)از چه طریقی آشنا شدید؟
۸- قبل از تماس با ما  چه اطلاعاتی  راجع  به جنبش آنارشیستی در ایران و یا خاورمیانه داشتید و یا چه تصوری داشته اید ؟
۹- آنارشیستها در کشور شما با چه محدودیتها و مشکلاتی روبرو هستند؟
۱۰- مقدار گرایش به آنارشیسم در سطح کشور شما و جهان بیشتر شده یا کمتر شده است؟
۱۱- نظر شما در مورد اسراییل  و فلسطین چیست؟
۱۲- چگونه میتوانیم همکاری کنیم؟

Interview of Group of Farsi-speaking Anarchists (Voice of Anarchism) by CSAF


1.     Regarding the history of our group, our goals and collaborators
We are a group of anarchists that at first worked in isolation in various social and political spheres but for a year now have combined our efforts, considering it vital to work together and be coordinated in our activity and through the internet. Most of us have experience and backgrounds in activism with a various leftist groups but like all anarchists do not believe in statism or joining political parties.
Currently we are active in Iran, Australia, Canada, Turkey, Lebanon, Germany, France, Norway, Sweden, Kurdish areas of Iraq, Turkey and Iran, among other locations. We are the only farsi-speaking anarchist group outside the country in the sense that we each speak farsi and communicate in farsi, though we each speak different languages as well, such as the language of the country in which we reside and are active in those languages. We are hoping to attract activists from Afghanistan and Tajikistan soon.
 Any anarchist whether they speak Farsi or another language such as Kurdish, Arabic, French, German, Norse or other can consider themselves part of our group and join our virtual meetings since our goal has always been to coordinate more and more with anarchists across the globe. We especially want to strengthen the Middle East anarchist movement and are hoping to organize an anarchist conference in the Middle East in upcoming months through our comrades in Israel, Palestine, Kurdistan-Iraq, Turkey, Jordan, Syria and Iran.
We also seek to learn from and translate the experiences of anarchists from around the globe into farsi and have reports and contacts from anarchist movements from each country. We have partnerships with non-farsi speaking anarchists from Canada,  Germany , France, and England; in other words, we each participate in the anarchist movements in our local community as well as being coordinated together in farsi. Our friends from Kurdistan-Iraq have played a very positive role and really strengthened our group and increased our connections in the Middle East. If you would like, you could interview them separately about the anarchist movement in Iraq and Kurdistan.
Our members have a number of weblogs and facebook pages that they started individually and we have a shared page called the Voice of Anarchism both on the web and on facebook. We have a paltalk chat room, radio, and hope to expand our internet radio as well as initiate a satellite television channel. Also we are trying to make videos in farsi about anarchism and put them on youtube because there is not a single youtube video on anarchism in farsi. Youtube and yahoo are blocked in Iran, but people find ways of access and it is nonetheless a very effective promotional tool.

2.     Our view about the situation in Iran
Though we don’t have a formally recognized anarchist movement in Iran, if we bring the voice of anarchism to the Iranian masses a much larger anarchist movement can take effect around the world. When people in Iran become familiar with what anarchism is they show very positive responses.
Due to the centuries of various forms of dictatorship and oppression in Iran, there is relatively little understanding and literature, articles and books, on anarchism. We don’t have anarchist songs in farsi and eventhough we have rap artists that consider themselves anarchists they have yet to sing an anarchist song. There is only one John Lennon song that has been sung in farsi. We don’t have recognized anarchist poets, caricaturists, painters and artists generally. Yet, artists can have a tremendous impact on the social and political thought of any society and the lack of anarchists in art is one of the challenges we currently face. Iran has hundreds of thousands of bloggers and only a small number of these write about anarchism, though we have seen an increase in bloggers who consider themselves anarchists but refrain from writing about anarchism.
From our beginning, statist-leftists have been engaging in critique of anarchism and the regime has become aware of us as well. Due to our philosophy of action and the security issues in Iran, anarchists in Iran often can not work with us directly. There are pockets of anarchists that have their own methods of action but are unable to communicate with each other and make groups, preventing the regime in Iran to infiltrate them. If anarchists are arrested, they are arrested individually, though there will be other anarchists in prison. Lately, anarchist-minded comrades who participated in the movement throughout the past 18 months have been interested, but we have very little information on them. The point is that in the mass movement in the millions of the past 2 years, anarchists, naturally, were also involved.
What is interesting is that the thought processes of women and youth is very anarchistic, and in the worker’s movement women and youth also have very anarchist mindsets. So for a mass anarchist movement to start in Iran is very possible. This is very powerful as anarchism is most aligned with the goals and demands of women, workers and youth, and no other leftist or right-wing centralized alternative is able to attract as many people as anarchism. There is a trough in the movement and anarchism can bring hope and the movement back to a peak level.
Anarchism would be a new path and method in Iran, a country that has always experienced oppression, brutality, submission and domination, where minimum human needs are not met and with the legacy of statist right and left wing movements always taking advantage of the people’s trust.  Such a society is prepared to determine its own fate. Many people have the anarchist mentality without putting the label of anarchism on their mentality, so a correct description and explanation of anarchism in society and entrance into the social and political psyche has the potential to create a huge force in pursuit of the goals of the masses and towards anarchism.  There is currently really no common political language or common literature between everyone, or goals and demands that are that are explicitly shared throughout the movement in the millions. Really there are strategies and actions and goals that are anarchist but have not realized a common label; in other words there is an identity crisis in the movement. Though everyone is saying the same thing, without a common label everyone becomes lost. And although sometimes a common label is used, there are also various definitions of that label. So we see various words but without a common definition such as anarchism, social libertarianism, freedom-seeking, direct democracy,  reign of councils, anti-authoritarian, rebellion....

3.      Problems of anarchists in Iran
Anarchism like any other sort of activism is not permitted and is heavily brutalized by the regime. Tere has never been enough free space to allow anarchists to find each other or openly discuss their thoughts. There are very little farsi sources on anarchism. There is very little that we can do to help free our anarchist comrades.

4.     Evaluation of the situation in the Middle East
From what we have learned, there are strong anarchist movements in Turkey, then Kurdistan, Iraq and then strong anarchist tendencies in other places such as Iran and elsewhere in the Mid East.

5.     Who do we work with?
As explained in Answer 1, we work with fellow anarchists in the Middle East, Europe, Canada, as well as with autonomists, anti-authoritarians and anti-authoritarian leftists, in coordination and campaigning.

6.     What is our view of the Israel-Palestine conflict?
Like other anarchists, we believe in a world without borders. So with regard to the I-P conflict we also believe in no borders and no government, and that instead local communities should have the autonomy to solve their problems.
Our policy is to support anarchists in Israel and Palestine and to promote anarchist thought in that region which can gradually solve their problems, though one must not forget that the right-wing religious government forces in both Israel and Palestine has made the task quite complex. Our hope is that through a Mid East conference with our comrades particularly in Israel, Palestine, Lebanon, Jordan, Syria and... , that we will be informed by them about promising strategies.

7.     Our activity during the fall of the Shah and last year’s protests
Some of us were active as individuals during the fall of the Shah but not as an anarchist movement. As explained in answers 2 and 3 above, anarchists were involved in last year’s protests, but again as individuals rather than as part of an anarchist movement.

8.     How can we cooperate?
a) Interviews introducing various anarchist groups to each other, knowing how much resources each of us has, what each of our needs are, and methods to communicate with other to be coordinated
b) Combining resources for a stronger anarchist front
c) Shared anarchist television programming with each other’s help and the help of other anarchist groups
d) Translating and publishing anarchist literature in different languages
e) Shared internet meetings once a month for reporting each other’s activities and exchanging views
f) Publishing and translating anarchist news from all over the world into different languages
g) Engaging in a joint global event at least once a year if possible



Our Questions for Our Comrades in Czechoslovakia

1.     What is the status of the global anarchist movement?
2.     What is the history of your group? Under what name do you work? What types of activities have you had so far? What resources for promoting yourselves have you had so far?
3.     How many anarchist groups are there in Czech and Slovakia and what is the status of the anarchist movement there?
4.     With anarchists of what other countries and localities are you connected with?
5.     In what countries do you see anarchism as the most desirable? In what countries do you see a stronger anarchist movement socially, culturally and politically?
6.     What kind of effect has your group had in your resident country?
7.     How did you learn about us (Voice of Anarchism)?
8.     Before contacting us, what information did you have about anarchism in Iran and what was your perception of the anarchist movement in Iran?
9.     What kind of limitations and challenges to anarchists face in your country?
10.                         Has anarchism gained strength or become weaker in your country and throughout the world in your view?
11.                         What is your view on Israel-Palestine?
12.                         How can we cooperate?

۱۳۸۹ دی ۱۷, جمعه

نامه سرگشاده جمعی از وبلاگ نویسان و کاربران بالاترین درباره حذف های گسترده در بالاترین

آنچه بر بالاترین گذشت: نامه سرگشاده جمعی از وبلاگ نویسان و کاربران بالاترین درباره حذف های گسترده در بالاترین

ﮐﺎﺭﺑﺮﺍﻥ ﻭﺏﺳﺎﻳﺖ ﺑﺎﻻﺗﺮﻳﻦ، ﺍﺻﺤﺎﺏ ﺭﺳﺎﻧﻪ، ﺩﺳﺖ ﺍﻧﺪﺭﮐﺎﺭﺍﻥ ﻭ ﻣﺨﺎﻃﺒﺎﻥ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺠﺎﺯی ﭘﺎﺭﺳﯽ ﺯﺑﺎﻥ
به تازگی وبسايت بالاترين که به ادعای پديدآورندگانش محيطی جهت اطلاع رسانی، پوشش آزاد خبری و حمايت از محتوای فکری توليد شده در فضای وب فارسی است، به صحنه ی حذف گسترده کاربران و تنشهایی مخرب تبديل شده است که عمدتا ناشی از سوء تدبيرها و ضعف مديريتهای گردانندگان اين وبسايت بوده است. به رغم سهم اصلی مديريت بالاترين در پيدايش و شدت گرفتن بحران پيش آمده، تلاش شد تا اين بی تدبيری ها با حذف کاربران و انسداد فضای گفتگو پوشانده شوند و در ادامه، تصوير وارونه ای از وقايع پيشآمده ترسيم گردد. در اين ميان کاربران حذف شده بی آنکه مجال دفاع از خود در فضای بالاترين را داشته باشند، از طرف گردانندگان بالاترين با عناوينی ناصواب و غيرمنصفانه و خصوصياتی خلاف واقع توصیف شدند. اين در حالی است که اغلب این برخوردهای حذفی حتی بر خلاف مرامنامه وبسايت بالاترين بوده و هيچگونه انطباقی با قوانين فعاليت در اين وبسايت نداشته اند. در امتداد اين روند، مسدود شدن نزديک به دويست حساب کاربری در کمتر از يک نيم روز گمانه زنیهای مختلفی را در ميان کاربران و خوانندگان اين وبسايت برانگيخت اما در اساس، سير وقايع مورد نظر به ترتيب دیگری بوده است:
چالشهای بوجود آمده و اعتراضات اخير کاربران و مخاطبان بالاترين از آنجا آغاز گرديد که پيش از اين، مديريت بالاترين به منظور جلب نظر بخشی از مخاطبين مذهبی اش طی اقدامی شتابزده، بیسابقه، غيرمتعارف و طرفدارانه، با دخالت در خرده مباحث عقيدتی شکل گرفته، اقدام به حذف برخی مطالب و مسدود کردن حساب شمار قابل توجهی از کاربران نمود. این نکته را بایستی یادآوری کرد که حتی بخشی از کاربران معترض نسبت اين اقدام، نه تنها خود طرفدار اينگونه لينکهای بحث انگيز نبوده اند، بلکه در مواردی خود نيز در مقام منتقد آن نوشته ها ظاهر می شدند، اما دخالت و عدم بيطرفی تيم هدايت کننده بالاترين را غيرسازنده دانسته و نسبت به عواقب مخرب آن هشدار دادند. به بیانی ديگر، واکنشهای يادشده ناشی از نگرانی کاربران وبسايت بالاترين نسبت به دخالت و اعمال نظر شخصی مديريت در محتوای ايجاد شده توسط ديگر کاربران و محدود کردن مرزهای آزادی بيان از جانب گردانندگان بالاترين بود. با اين وجود متاسفانه مديريت بالاترين تلاش نمود تا ماهيت اين اعتراضات را صرفا به دفاع این کاربران از وهن دين و دين داران تقليل دهد. به هر حال پس از واکنش کاربران نسبت به محدويتهای بوجود آمده برای آزادی بيان در فضای بالاترين و همچنين در پی صدور بيانيه ای که به امضای چند صد کاربر فعال بالاترين رسيد، مديريت بالاترين موقتا از اجرای برنامه ی خود عقب نشينی نمود. اجرای دو طرح نظرسنجی از کاربران و بازديدکنندگان سايت (که نتایج حاصل از آن رفتار مدیران بالاترین را چندان تائید نمی نمود)، تعديل در مواضع مديريت، انجام چندين مصاحبه با سايتهای خبری و حضور در برنامه پارازيت صدای آمريکا توسط آقای مهدی يحيی نژاد، اقداماتی بود که از جانب مديران بالاترين صورت پذيرفتند. مجموعه ی اين امور که در آن زمان چشم انداز مثبتی از اصلاح رفتار و نگرش مديريتی در بالاترين را به نمايش گذاشت، سبب شد که اغلب کاربران به منظور نشان دادن حسن نيت، فعاليت عادی خود در بالاترين را از سر گرفته و ادامه ی اين روند اصلاحی را خواستار شوند، هرچند که اندکی بعد نحوه ی اداره ی وبسايت بالاترين دوباره دستخوش تغييرات غير سازنده گرديد و مدیریت بالاترین بار دیگر رویه ی یکسویه و همراه با سوظن خود را از سر گرفت.
سرانجام در روز يکشنبه ٢٨ آذرماه سال جاری، شماری نزديک به ٢٠٠ کاربر که عمدتا از ميان فعالترين های بالاترين بودند به همراه تعداد زيادی از لينکهای ارسالی آنها بصورت ناباورانه ای حذف گرديدند. روند حذف گسترده ی کاربران به نوعی خبر از يک پاکسازی عقیدتی گسترده در بالاترين می داد، آنچنان که مديريت بالاترين نيز در قالب نظراتشان ذيل برخی لينکها بدان معترف گشتند. غالب حذفها در ساعات اوليه بامداد همان روز انجام پذيرفتند و آمار حذفشدگان نشان از آن داشت که ليستی از پيش تعيين شده در دستور کار قرار گرفته بود، آنچنان که برخی ا ز کاربران تصفيه شده، نه تنها در حوادث آنروزها دخيل نبودند، بلکه بنا به دلايل شخصی، هفته ها بود که در وبسايت بالاترين کوچکترين فعاليتی نيز نداشتند. برخلاف روال گذشته، جزييات حذف کاربران و دلايل مربوطه از سوی مديريت بالاترين تا به امروز اعلام نگرديده است و صرفا به درج عنوان کلی “نقض قوانين بالاترين” در صفحه ی شخصیشان اکتفا شده است. در آن حين، ظريفترين اعتراض کاربران به روند درپيش گرفته شده نيز تحمل نمیشد و به حذف اين کاربران منجر میگرديد. جمعی از کاربران حذف شده به دنبال راهکارهای بنيادين و جايگزين ازجمله ايجاد فضاهای مشابه بالاترين، نظير “بخش فارسی ديگ” بودند. حتی بنا بر پاره ای شهود، فعاليتهای انتقادی اين قشر از کاربران و تلاششان برای ايجاد و شکلگيری شبکه های اجتماعی جايگزين در محيطهای ديگر همانند فرندفيد و فيسبوک، از جانب تيم بالاترين رصد گرديده و مبنای حذف آنها قرار گرفت.
حذف شمار بيشتری از کاربران در طی روزهای بعد همچنان ادامه يافت و در تمام اين مدت هيچ توضيحی از سوی مديريت بالاترين برای اينگونه رفتارهای بی سابقه و واکنشهای نامتعارف ارائه نگرديد. اينهمه در حالی رخ میداد که برخوردهای صورت گرفته در تضاد آشکار با مرامنامه وبسايت بالاترين مبنی بر پايه ريزی اين وبسايت بر مبنای وب ٢ و محيط کاربر محور بود. اين رخدادها از آن جهت برای بسياری باورنکردنی و عجيب بود که نفس انجام شان در تباين کامل با مواضع قبلی مديريت بالاترين، از جمله مصاحبه اخير آقای مهدی يحيی نژاد با صدای آمريکا، در صحه گذاشتن بر وجود آزادی بيان در وبسايت بالاترين بود. بسیاری از خود می پرسیدند چگونه می شود که ادعای تحقق آزادی بیان در بالاترین چنین زود رنگ می بازد و کاربرانی که سال ها در گردش اطلاعات و ارائه تحلیل های گونه گون کوشیده اند، اینک با اتهامات مختلفی روبرو می شوند. اتهاماتی که حتی از امکان پاسخگویی به آنها نیز محروم گشته اند.
به رغم همه اين موارد، بالاترين به جای اقناع معترضين، با برجسته نمودن رفتار و گفتار بعضاً نامتوازن تعداد انگشت شماری از کاربران، سعی در تخطئه کليت و ماهيت اعتراضها و غير منطقی جلوه دادن معترضين داشت. از طرف ديگر با در نظر گرفتن اين موضوع که ليست حذف شدگان در اختيار بالاترين بوده است، بر حسب روال معمول انتظار میرفت نسبت به يکايک حذفها توضيح کافی ارائه گردد، اما متاسفانه توضيحات بالاترين همانند کيفرخواستی دسته جمعی بود که در آن اکثريت کاربران مورد تهمت های ناروا قرار میگرفتند. اين شيوه به دور از اخلاق حرفه ای، بر حس بی اعتمادی گسترده کاربران بالاترين نسبت به مديريت بیشتر دامن زد. مجموعه وقايع يادشده که بستر اصلی آنها عدم بیطرفی مديريت بالاترين، ارائه تعاريف و مشی غيرمتجانس با مرامنامه بالاترين، عدم خويشتنداری ضابطين وبسايت و در نهايت برخوردهای آمرانه و سليقه ای گردانندگان وبسايت بالاترين بود، کار را بدانجا رسانيد که گروهی از کاربران اخراج و حذف شدند، تعدادی عزم کوچ کرده يا به قهر بالاترين را ترک گفتند و ماندگان نيز يا بی رغبت شده و يا از هراس حذف تن به سکوت و کرنش دادند. دامنه اين حوادث تا بدانجا پيچيده شد که حتی شخص آقای مهدی يحيی نژاد در قالب نظری در وبسايت فرندفيد، به وجود بحران در وبسايت بالاترين معترف گرديدند. اما اعتراف به وقوع بحران به تنهایی چاره ساز نیست. چه آنکه برای حل بحران، باید وجود و حضور سوی دیگر این اتفاقات را نیز باید به رسمیت شناخت. آنها که در سوی دیگر این وقایع ایستاده اند، گرچه به نظر تنها شناسه هایی مجازی می آیند، اما این تنها جبر زمانه است، چه آنکه در پس این شناسه ها نیز انسانهایی هستند که چه بسا بسیاری شان از فرهیختگان جامعه ایران باشند. مواجهه با یک جامعه ی متکثر و پویای انسانی، متفاوت از برخورد با عناصر ایستا یا فرمول های ریاضیاتی است.
ما امضا کنندگان اين نامه؛ متشکل از وبلاگ نويسان و همچنين کاربران فعلی و پيشين وبسايت بالاترين، با حفظ تنوع و تفاوت های سیاسی و فکری میان خود، از آن جهت که اين وبسايت با کمک يکايک کاربرانش به نقطه ای از شکوه و اعتبار دست يافته بود و اينک در اثر اعمال سياست های نادرست و شتاب زده در سراشيب مخاطره قرار گرفته است، عميقا متاسف و متاثر هستيم. با اينحال در نگاهی کلان، جبران خسارتهای ايجاد شده را ناممکن نمی دانیم، اما تصور میکنيم گذشت زمان و بی توجهی نسبت به حل معضلات پديدآمده یا سخن گفتن در تریبون های یکسویه علیه آن کاربران، عمق خسارتهای به وجود آمده را به مراتب بيشتر خواهد ساخت و اثرات زيانباری را برای وبسايت بالاترين و اعتبار اين شبکه اجتماعی مجازی پديد خواهد آورد و در نقطه ی مقابل به منزله ی از دست رفتن فرصتی برای کاربران وب ٢ فارسی خواهد بود.  در پايان، عذرخواهی از این برخوردهای حذفی، بازکردن حسابهای مسدود شده کاربران، بازگرداندن لينکهايی که دستخوش حذف و سانسور گرديده اند، ايجاد فضايی امن و بدور از دغدغه حذف و سانسور برای کاربران و همچنين تضمين آزادی بيان را کليد برونرفت از بحران به وجود آمده میدانيم.
با احترام،
امضا کنندگان:
آدرس وبلاگ آدرس صفحه کاربری در بالاترین نام کاربری بالاترین
http://balamusics.wordpress.com http://balatarin.com/users/aalijenaab aalijenaab 1
http://akarim8808.blogspot.com/ http://balatarin.com/users/akarim akarim 2
http://artahermes.wordpress.com/ http://balatarin.com/users/artahermes artahermes 3
http://balva.wordpress.com/ http://balatarin.com/users/balva balva 4
http://Bhrngi.blogspot.com http://balatarin.com/users/behrangi Behrangi 5
http://behzad-fathi.blogspot.com/ http://balatarin.com/users/behzad333 behzad333 6
http://brabt.blogspot.com http://balatarin.com/users/brabt brabt 7
http://gomrah.wordpress.com/ http://balatarin.com/users/bruno bruno 8
http://taqiehh.wordpress.com/ http://balatarin.com/users/cesc Cesc 9
http://yekazadmard.wordpress.com/ http://balatarin.com/users/ezel Ezel 10
http://onvaredonya.blogspot.com/2009/09/blog-post.html http://balatarin.com/users/ferdows ferdows 11
http://gomnamian.blogspot.com http://balatarin.com/users/gomnamian gomnamian 12
http://greennpath.wordpress.com/ http://balatarin.com/users/green_path green_path 13
http://www.andishehnovin.blogspot.com/ http://balatarin.com/users/humanwatch humanwatch 14
http://Kajputin.wordpress.com http://balatarin.com/users/kajputin Kajputin 15
http://marllboro.wordpress.com http://balatarin.com/users/khaki khaki 16
http://arashbahmani61.blogspot.com/ http://balatarin.com/users/lenny lenny 17
http://omidfardadk.wordpress.com/ http://balatarin.com/users/omid_farda omid_farda 18
http://passionofanna.wordpress.com/ http://balatarin.com/users/polarbear polarbear 19
http://rahafree.blogspot.com/ http://balatarin.com/users/rahafree rahafree 20
www.tahlilesabz.blogspot.com http://balatarin.com/users/roger_s roger_s 21
http://masih22.wordpress.com http://balatarin.com/users/sansor sansor 22
http://serppico.blogfa.com/ http://balatarin.com/users/serpico serpico 23
http://gameron.wordpress.com/ http://balatarin.com/users/shaygan shaygan 24
http://sikhunak.wordpress.com/ http://balatarin.com/users/Sikhunak Sikhunak 25
http://mina10.wordpress.com/ http://balatarin.com/users/simakia Simakia 26
http://tara-niazi.blogspot.com http://balatarin.com/users/taraniazi taraniazi 27
http://tavazon.blogspot.com http://tavazon.blogspot.com/ tavazon 28
http://balatarin.com/users/30na60 30na60 29
http://balatarin.com/users/alfredt alfredt 30
http://balatarin.com/users/amir80 amir80 31
http://balatarin.com/users/amiroo amiroo 32
http://balatarin.com/users/anxious anxious 33
http://balatarin.com/users/arashiros arashiros 34
http://balatarin.com/users/arashxan arashxan 35
http://balatarin.com/users/alieazadi Alieazadi 36
http://balatarin.com/users/ahmad88 Ahmad88 37
http://balatarin.com/users/bigharar Bigharar 38
http://balatarin.com/users/benq benq 39
http://balatarin.com/users/bizbilak bizbilak 40
http://balatarin.com/users/caesar caesar 41
http://balatarin.com/users/daniel7 daniel7 42
http://balatarin.com/users/dardmand dardmand 43
http://balatarin.com/users/donjuan donjuan 44
http://balatarin.com/users/douran douran 45
http://balatarin.com/users/elecgirl elecgirl 46
http://balatarin.com/users/fara_marz fara_marz 47
http://balatarin.com/users/feroyd feroyd 48
http://balatarin.com/users/foozool Foozol 49
http://balatarin.com/users/germany Germany 50
http://balatarin.com/users/greenit greenit 51
http://balatarin.com/users/havaspart havaspart 52
http://balatarin.com/users/heidegger heidegger 53
http://balatarin.com/users/human.rights human.rights 54
http://balatarin.com/users/imanava imanava 55
http://balatarin.com/users/jaxi Jaxi 56
http://balatarin.com/users/kamangiri kamangiri 57
http://balatarin.com/users/leviathan leviathan 58
  http://balatarin.com/users/mahdi626 mahdi626 59
  http://balatarin.com/users/Makaveli Makaveli 60
  http://balatarin.com/users/malekius malekius 61
  http://balatarin.com/users/Manianet Manianet 62
  http://balatarin.com/users/MardeParsi Marde Parsi 63
  http://balatarin.com/users/mahpishuni Mahpishuni 64
  http://balatarin.com/users/mirza59 Mirza59 65
http://pdamon.wordpress.com http://balatarin.com/users/modernity modernity 66
  http://balatarin.com/users/navidan navidan 67
  http://balatarin.com/users/neda_irani neda_irani 68
  http://balatarin.com/users/nima11116 nima11116 69
  http://balatarin.com/users/odiseh60 odiseh60 70
  http://balatarin.com/users/parsi8703 parsi8703 71
  http://balatarin.com/users/pentagerom pentageram 72
  http://balatarin.com/users/persepolis persepolis 73
  http://balatarin.com/users/phenom phenom 74
  http://balatarin.com/users/punishment punishment 75
  http://balatarin.com/users/serpicoo serpicoo 76
  http://balatarin.com/users/SadeqRahimi SadeqRahimi 77
  http://balatarin.com/users/sashtiani sashtiani 78
  http://balatarin.com/users/shakila shakila 79
  http://balatarin.com/users/shab3000 shab3000 80
  http://balatarin.com/users/shapal shapal 81
  http://balatarin.com/users/Terminus Terminus 82
  http://balatarin.com/users/truth-seeker Truth-Seeker 83
  http://balatarin.com/users/vakil vakil 85
  http://balatarin.com/users/wiseman wiseman 86
  . . .
  . . .
  . . .
  . . .
  . . .
  . . .
  . . .
  . . .

۱۳۸۹ دی ۱۶, پنجشنبه

نه قفس برای حیوانات و نه زندان برای انسانها, خواست آزادی همه زندانیان را فریاد کنیم

در فضای آزاد زندگی کردن حق حیوانات و انسانها است پس حق آزاد بودن را از آنها سلب نکنیم .
 تا پایان شهریور ماه امسال، بیش از ٢۰۴ هزار نفر در زندان‌های کشور محبوس بودند.
درصد زنان زنداني 3.5 درصد است که 60 درصد این زنان 19 تا 29 ساله و بسیاری از آنها مادر‌اند و بسیاری از کودکان خردسال آنها همراه با مادرانشان در زندان هستند.
متوسط جهانی حضور شهروندان در زندان، ١٣٣ نفر در هر یکصدهزار نفر است، در حالی که آمار نشان می دهد در برخی استانهای ایران، تعداد زندانیان بیش از سه برابر، حد معمول در جهان است.آمار کل زندانیان کشور نسبت به سال قبل  افزایش ٣۵ درصدی داشته است و در نیمه نخست سال ٨٩، تعداد زندانیان به طور مداوم در حال افزایش بوده است.
تعداد افغان های زندانی در ایران را حدود پنج هزار نفر اعلام می کنند که خبر ازصدور حكم اعدام برای سه هزار زندانی افغان می دهند. البته معلوم نیست که این 5000 افغان  را که شهروند ایران هم حساب نمی کنند در آماربیش از 204 هزار زندانی در نظر گرفته شده اند یا نه? و دیگر اینکه چرا خود مقامات زندانها آمار دقیقی از تعداد زندانیان ندارند?  و این بیش از 204 هزار زندانی,  شامل چند هزار نفر دیگر می شود ? آیا این آمار شامل زندانیان زندانهای غیر رسمی ، غیر علنی و مخفی نیز می شود?
آمار زندانیان ثابت وعلنی در سال 1385 حدود 177 هزار نفر بود که در 71 زندان رسمی به سر می بردند. بنابراین تعداد زندانهای رسمی نیز باید بیش از 71 زندان شده باشد و تعداد زندانهای مخفی نیز باید بیشتر شده باشد با توجه به مبارزات خیابانی سال گذشته و افزایش کل آمار زندانیان در ایران. 


سید هاشم خواستار ,  معلم بازنشسته و  عضو کانون صنفی فرهنگیان خراسان، با انتشار نامه‌ای به مواردی اشاره می کند از جمله :
1- آنطور که زندانیان ابراز می دارند آمار زندانیان بیش از 13هزار است که در خیلی از قسمت‌های زندان هر انسان کمتر از یک متر مربع مساحت دارد که این مساحت برای یک راس گوسفند در طویله است در بند قرنطینه و بند 4 و بند 5 به خاطر کمبود جا به صورت کتابی بسیار فشرده می خوابیدیم در 5/3 متر طول 12 نفر می خوابیدیم یعنی هر نفر یک موزاییک 30 سانتی متری داشتیم .
2- اعدام زندانی ها به صورت مرتب و دسته جمعی صورت می گیرد و در هیچ نشریه و رادیو و تلویزیون وحتی تلوزیون مدار بسته زندان منعکس نمی شود اثرات بسیار سویی نه تنها برای زندانیان که برای کارمندان زندان داشته و در آینده باعث مشکلات روحی و روانی و سرطان برای آنها خواهد شد .
4- کتک کاری و ضرب وشتم شدید زندانیان که به هر دلیل به وسیله نیروهای گارد ویژه صورت می گیرد باعث فشارهای روحی و روانی بر تمام زندانیان و کارمندان زندان و سربازان شده که در ایجاد جامعه نا سالم و تداوم این جامعه نا سالم بسیار موثر است .
5- استفاده از گاز اشک آور و فلفل برای زندانیان به اصطلاح شرور که سایر زندانیان نیز بی نصیب نمی مانند. و تالمات روحی شدیدی برای زندانیان و کارمندان زندان ایجاد کرده که اثرات سوء آن بر روی خانواده و جامعه بسیار شدید است .
5- دیدن و شنیدن زندانیانی که مرتب بر اثر فشارهای درونی و روحی خود زنی و خودکشی و حتی لب هایشان را سنجاق و یا می دوزند که اثرات سویی بر جامعه زندان و جامعه بیرون از زندان می گذارد .
6- دیدن زندانیان مریض جسمی و روحی که باید در بیمارستان و یا در بهزیستی و یا در خانه شان پرستاری و نگهداری شوند و دیدن زندانیانی که نزدیک 20 سال و یا بیشتر است در زندان می باشند .
9- هپاتیت و ایدز در بین زندانیان وجود دارد بدون اینکه آموزش های لازم جهت عدم گسترش به دیگران داده شود. شپش که بیداد می کند
طبق آمار چند سال پیش جمهوری اسلامی , سالانه حدود 800 هزار نفر از 3 روز تا چند سال گذرشان به زندانها افتاده است که البته با توجه به افزایش تعداد کل زندانیان در این سال و مبارزات خیابانی مردم در سال قبل از آن , قطعا در 2 سال گذشته , بیش از 800 هزار نفر از 3 روز تا چند سال گذرشان به زندان افتاده است. 
چند سال پیش که فقط آمار زندانیان در ایران یک و نیم برابر میانگین جهانی بود , آمار پرونده های دادگستری سالانه 6 تا 7 میلیون و آمار زندانیان نسبت به قبل از انقلاب 32 برابر و مجازات تنها 400 نوع جرم در ایران زندان بود و اینک معلوم نیست که تعداد
پرونده های دادگستری سالانه چند میلیون افزایش داشته است?
در تعریف جرم در قوانین ارتجاعی و ضد انسانی ج.ا آمده است : هر فعل یا ترک فعلی که توسط قانون برای آن مجازات تعیین شده جرم محسوب می شود. در واقع با چنین تعریفی از جرم دست خودشان را باز می گذارند برای سرکوب بیشتر مردم.
در تعریف زندان در قوانین ج.ا اینگونه آمده است : زندان محلی است که در آن متهمان و محکومان با قرار یا حکم کتبی مقام قضائی موقتاً برای مدتی معین و یا به طور دائم به منظور اصلاح و تربیت و درمان نارسائی ها و بیماریهای اجتماعی و تحمل کیفر نگهداری می شوند.
اتفاقاً این تعریف زندان در قوانین ج.ا با واقعییات اصلاً هم خوانی ندارد ( و فقط در جهت مشروعیت بخشیدن به زندان در قوانین آمده است) چراکه 1- بسیاری از کسانی که توسط نیروهای امنیتی دستگیر و بازداشت شده اند بدون قرار یا حکم کتبی مقام قضائی و در بسیاری از موارد با ضرب و شتم یا همراه با خبر مرگ و یا تجاوز جنسی به فرد دستگیر شده بوده است . 2- در طرح امنیت اجتماعی که با ضرب و شتم و سلب امنیت توسط پلیس همراه بود ما هیج نشانی از اصلاح و تربیت و درمان نارسائی ها و بیماریهای اجتماعی نمی بینیم بلکه خود پلیس و مقام قضائی عامل نارسائی ها و بیماریهای اجتماعی بوده اند و خود مانند بزهکاران عمل کرده اند.
پس زندان ج.ا را در واقعیت امردر شرایط کنونی می توان اینگونه تعریف کرد : زندان محلی است که فرد مظنون معمولاً بدون حکم وشبانه با هجوم به خانه و خانواده اش با شلاق و ساطور و اسلحه با ضرب و شتم زخمی شده و توسط پلیس مامور امنیت ، سلب امنیت شده و در خیابان با آفتابه در گردن یا سوار بر خر، به شکل وحشیانه ای گردانده می شود و سپس بعد از ایجاد ترس در جامعه فرد مظنون به نقطه نا معلومی برده می شود و پس از آزار, اذیت و شکنجه ، اگر اعدام نشود ، در یک مکان به نام زندان که مکانی غیر انسانی ، محصور که مثل قفس است ، فرد برای مدتی معلوم یا نامعلوم ، موقتی یا دائم ( تا هر وقت که دلشان بخواهد ) تا زمان پایان دوران زندان ( تا دستگیری مجدد ) یا اعدام ، به منظور تنبیه و ارعاب جامعه نگهداری می شوند تا فرد علاوه بر مجازات ، توان و سلامتی اش گرفته شده و با سلب آزادیهای فردی و اجتماعی او به خاطر رعایت نکردن قوانین رژیم حاکم یا به علت تعرض به حقوق دیگران (خارج از باند های مافیایی رژیم ، جراکه تعرض کردن به حقوق دیگران نیز در انحصار رژیم است و فقط باید در خدمت رژیم باشد) معمولاً به مدت طولانی محبوس می شود به طوری که دیگر زندانی مالک جان ، سلامتی و اراده خودش نخواهد بود.
زندانی سیاسی را نیز می توان با توجه به نوع برخورد امروزه رژیم اینگونه تعریف کرد :
افرادی که نسبت به مسائل جامعه و جنایات رژیم بی تفاوت نیستند یا مشکلات صنفی دارند یا به دنبال حقوق کارگران ، زنان ، دانشجویان ، معلمان یا اقلیتهای قومی و مذهبی هستند یا وبلاگ نویس یا روزنامه نگار یا معترض هستند، پس مظنون تشخیص داده می شوند و در نتیجه تهدیدات نرم محسوب می شوند که ماموران امنیتی رژیم معمولاً بدون حکم به خانه یا محل کار آنها یا در خیابان هجوم برده و با ضرب و شتم فرد مظنون به تهدیدات نرم به شکل سخت و خشن دستگیر شده و به نقطه نامعلومی برده می شوند و پس از شکنجه توسط سربازان گمنام امام زمان و اعتراف (به هر آنچه که نیز نکرده اند)، با پرداخت وثیقه آزاد شده ( تا دستگیری بعدی ) و کلاً برای کوتاه مدت یا بطور طولانی مدت نگه می دارند یا اعدام می کنند.
هدف از زندانی کردن افراد سیاسی یا مظنون به سیاسی بودن یا حتی خواست صنفی داشتن و... آن است که علاوه بر اینکه در جامعه رعب و وحشت ایجاد می کنند بتوانند جنبش ها را به عقب نشینی وا دارند و هم اینکه هدفشان آن است که اساساً در هم بکوبند جسم و روان فرد را با شکنجه و فشار ، به طوری که فرد یا گوشه انزوا گزیند و پی زندگی خود رود، یا خودکشی کند یا تسلیم شود ، یا آنچنان دچار بیماری روحی و یا جسمی اش کنند که پس ازاعترافات با شکنجه و پرداخت وثیقه سنگین آزاد شده و قبل از دستگیری مجدد یا مشغول دوا و درمان خودش باشد ونتواند مثل گذشته کارائی مبارزاتی داشته باشد یا فرد را با فشارو آزار مجبور به خروج از کشور می کنند.
کارکرد و عملکرد زندان و نتایج و تاثیراتش بر روی فرد و جامعه : زندان قدرتی تمام و کمال را بر زندانیان وارد می کند و ساز و کارهای درونی خود را در سرکوب و مجازات دارد. تمامی روش هائی را که در سایر ساز و کارهای انظباطی یافت می شوند به حداکثر شدتشان می رساند و آزادی فرد و وقت او را در اختیار دارد و آنچنان فشار و کنترلی را بر زندانی وارد می کند که نه فقط در یک روز بلکه در توالی روزها و حتی سال ها می توان زمان خواب و بیداری ، زمان فعالیت و استراحت ، نوبتها و مدت غذا خوردنها ، کیفیت و جیره غذاها ، استفاده از گفتار، حتی تقریباً استفاده از اندیشه را برای انسان تنظیم وتحمیل می کند. در یک کلام کنترلی که تمامی انسان و تمامی انسان و تمامی توانائی های جسمی و روحی وجودش را و زمانی که ازآن اوست به تصاحب درمی آورد.زندان محلی است که دیگر فرد مالک آزادی خویش نیست و هر تجاوزی به حقوق او می تواند صورت بگیرد. زندانی اسیری است که دیگران مالک جان و سلامتی او هستند. زندان از مجموعه افرادی که گرد می آورد جامعه ای نو می سازد و گاه تاثیرات آن ، چنان بر زندانی زیاد است که پس از آزادی بعضی ترجیح می دهند که بقیه عمر را در زندان بسر ببرند. محروم کردن یک شهروند و خانواده اش از هر آنچه که برایشان گرامی است و بودن یکی از اعضای خانواده در زندان و ایجاد مشکلات در امرار معاش و مسائل عاطفی و ... ، فقط تنبیه برای یکنفر نسشت ، بلکه اجحافی است که به او و مخصوصاً در حق خانواده اش روا داشته می شود و مخصوصاً در ایران به دلیل فقر زیاد و نبود حمایتهای اجتماعی از خانواده زندانیان و...، مشکلات زیاد و گاه فاجعه باری را برای خانواده زندانیان ایجاد می کند و کسی در این رابطه پاسخگو نیست.
 "کودکان زندان" اغلب کودکانی هستند که در دوران حبس مادر میان سایر زنان مجرم متولد و همان‌جا بزرگ می‌شوند. "کودکان زندان" از ابتدا فقط جرم و مجرم می‌بینند. عادی‌ترین مفاهیم برای آنها بیگانه است. کودکان زندان خیابان را نمی‌شناسند. از نظر آنان پارک وجود خارجی ندارد. کنجاویشان لابه‌لای میله‌های زندان محبوس می‌ماند، سرخورده می‌شود، می‌میرد. در زندان حتی لیوانی برای شکستن وجود ندارد تا بچه‌ها بفهمند که شکستن چیست.کودکان زندان بازی را نمی‌شناسند.
زندان فرار از حل معضلات اجتماعی و قرنطینه کردن کسانی است که به آن دچار شده اند ، درست مثل کسی که به ایدز دچار شده است و به جای درمان او را زندانی کنند ، حتی کسی که قتل می کند در حالت عادی بسر نمی برد ، اینکه چه عاملی او را به اینجا کشانده بحث اصلی است ، چراکه آن فرد دچار یکسری مشکلات و معضلات اجتماعی شده است. زندان برای جامعه پر هزینه است و بازتولید کننده بزهکاری و مرکز آموزش غیر حرفه ای هاست. یکی از بزرگترین اشکالات مجازان زندان ، غیر قابل برگشت بودن آن است و در صورت اشتباه بودن رای و نظر دادگاه ، عمر گذشته دیگر بر نمی گردد و غیر قابل جبران است. تا آنجا که امکان دارد مجازاتها باید به گونه ای باشند که قابل برگشت باشند در صورتی که زندان چنین خصوصیتی ندارد.در همه جا این قانون است که جرم را تعریف می کند و مجرم را مشخص و مجازات را تعیین می کند.از آنجا که قوانین در خدمت حاکمیتها است و دارای منافع و شرایط یکسان فرهنگی ، اجتماعی و سیاسی نیستند، در نتیجه تعاریف جرم در کشورهای مختلف متفاوت است. تعریف جرم باید مشخص و محدود باشد و این تعریف باید توسط مردم صورت بگیرد و نه حاکمیتها و حداکثر مجازات باید مشخص باشد و قابل برگشت در صورت اشتباه بودن , برمبنای چه سنجشهائی می توان مجرم را عادلانه تنبیه کرد و چه کسی براستی از میان انسانها چنین صلاحیتی را دارد؟ به جرم حکومتگران چه کسی می تواند رسیدگی کند ؟ راه کاهش جرم در جامعه از بین بردن مشکلات سیاسی ، اجتماعی و اقتصادی است. رابطه زندان با قانون ، رابطه ای است تنگا تنگ و مجازات زندان را قوانین تعیین می کنند و قوانین همه جا به نفع طبقه حاکم یا نمایندگان آنها در مجالس تدوین می گردد. قوانینی که قرار است در مورد خود ما مردم اجرا شود هیچ نقشی در تدوین آن قوانین نداریم. قوانین باید توسط خود مردم نوشته شود و نه حاکمیتها و ما باید به قوانینی احترام بگذاریم که در مورد ما اجرا می شود ولی خود ما در تدوین آن هیچ نقشی نداریم و طبیعتاً این قوانین در خدمت مردم نخواهد بود ، بلکه مردم در خدمت قوانین حاکمیت خواهند بود و قوانینی برای حکومتگران وجود ندارد و قانون در مورد آنها اعمال نمی شود. به عنوان مثال چاقو کشی جرم است اما فقط برای مردم ، چراکه در وقایع و مبارزات خیابانی دیدیم که چاقوکشان خامنه ای با چاقو و دشنه به مردم حمله کردند و بسیاری را زخمی و مجروح کردند ، ولی در مورد آنها قانون مجازات چاقو کشی نه تنها اعمال نشد بلکه مورد تشویق رهبر جنایتکار و ارتجاعی ج.ا قرار گرفتند.اگر بتوانیم از همین امروز حول خواست نابودی و حذف زندانها در جامعه یک جنبش عظیم سیاسی ، اجتماعی ایجاد کنیم ، آن موقع این جنبش حداقل می تواند مانع و کند کننده ابزار سرکوب حاکمیتها باشد و یا مثلاً بعد از سرنگونی ج.ا و احیاناً پیاده شدن سیاستهای اصولی و پایه ای این جنبش دموکراتیک در قوانین ، با تغییرات اساسی و ریشه ای در ساخت قدرت سیاسی ، تغییر قوانین و وضع قوانین توسط مردم و نه حاکمیتها ، محدود کردن تعریف جرم ، فقر زدائی از جامعه به لحاظ فکری ،فرهنگی، اقتصادی و نیاز جنسی ( نگاه کنید به صفحه حوادث تا نقش این 4 مورد فقر را در بدبختی ها و جنایات ببینید) ، استفاده از آموزش و بالا بردن سطح آگاهی و فرهنگی جامعه و اطلاع رسانی از طریق وسایل ارتباط جمعی و آزادی گردش اطلاعات ، استفاده از دارو درمانی و گفتار درمانی و خدمات پزشکی رایگان در رابطه با بزهکاری ، آزاد بودن در حق انتخاب برای زندگی یا عدم زندگی مشترک و عدم سختگیری قوانین (در این زمینه نگاه کنید به صفحه حوادث تا به عمق فاجعه سختگیری قوانین در این زمینه پی ببرید) ، ایجاد انواع انجمنهای دموکراتیک و کانونهای حمایتی و مددکاری مردمی در مقابله با مشکلات و معضلات اجتماعی ، مبارزه همگانی با فرهنگها و سنن عقب افتاده و خشونت های اجتماعی ، تعمیق آزادی بی قیدوشرط سیاسی و اجتماعی ، وجود آزادی گفتار و رفتار فردی و جمعی ، افزایش امکان تفریح و شادی مردم ، افزایش مسافرت طولانی به خارج از کشور و افزایش مسافر و توریست به ایران به منظور تبادل فرهنگی ، حمایت دولتی و مردمی از کسانی که خود را در جامعه و یا خانواده بی پناه حس می کنند ( نگاه کنید به صفحه حوادث ) آموزش حرفه ، ایجاد اشتغال و انواع تخصصها و... می توان مشکلات ، معضلات و خشونتهای اجتماعی را کاهش داد.و اختیارات نامحدود مجازات را از قوانین سلب کرد و شکنجه و زندان را به گور تاریخ بسپاریم. ما با برخورد با علتها و نه معلولها و ریشه یابی مشکلات و معضلات اجتماعی ، سیاسی و اقتصادی می توانیم جامعه ای انسانی را بنا نهیم.


نظام جلالی


۱۳۸۹ دی ۱۱, شنبه

از مردم بی پناه بلوچستان حمایت و اعدام ها را محکوم کنیم

صبح امروز شنبه ۱۱ دی ۸۹، چهار نفر به اتهام «افساد فی‌الارض و محاربه با خدا و رسول خدا» در زندان زاهدان، مرکز استان سيستان و بلوچستان در جنوب شرقی ايران اعدام شدند.
ابراهيم حميدی، رئيس کل دادگستری سيستان و بلوچستان از «ظهوراحمد عاصف‌دوست، جهانبخش براهويی، محمود براهويی و شهرام نارويی» به عنوان کسانی که امروز اعدام شده‌اند، نام برد.
همچنين ۳۰ آذرماه گذشته ۱۱ نفر در محوطه زندان زاهدان به اتهام «افساد فی‌الارض و محاربه با خدا و رسول و مقابله با نظام» اعدام شدند.
 بنا به گزارش سالانه سازمان عفو بين‌الملل، تعداد اعدام‌های صورت گرفته در جمهوری اسلامی ايران در خلال سال ۲۰۰۹ ميلادی بيش از ۳۸۸ مورد اعلام شده که پس از چين، با جمعيت بيش از يک ميليارد و ۳۰۰ ميليون نفر، ايران را در رده دوم جهانی قرار می‌دهد.
  هم اکنون دو سوم کشورهای عضو سازمان ملل، يعنی ۱۳۰ کشور، حکم اعدام را کنار گذاشته‌اند، اما در ۶۲ کشور همچنان مجازات اعدام اجرا می‌شود که جمهوری اسلامی ايران يکی از اين کشورها است.
طبق آمار سازمانهای حقوق بشری، یک سوم ا عدامی ها در ایران بلوچ بوده اند ( البته تاریخ آن معلوم نیست و مشخص نیست که یک سوم اعدامی ها بلوچ بوده اند دقیقا مربوط به چه زمانی است و چه تعداد می باشند)  تعداد زیادی از ا عدامیان در زندان وکیل آباد مشهد نیز بلوچ هستند که بطور ناشناخته، بسر دار برده شده اند.

 خبرگزاری حقوق بشر ايران (رهانا)، نيز امروز گزارش داد از آغاز سال ۱۳۸۹ تاکنون «بيش از ۲۰۰ نفر» در ايران اعدام شده‌اند که دست‌کم شش نفر از آن‌ها زن بوده‌اند. بر اساس اين گزارش استان‌های تهران، خوزستان، اصفهان، يزد و آذربايجان غربی رتبه‌های اول تا پنجم اعدام در ايران را به خود اختصاص داده‌اند.

 همانطور که می دانید استان سیستان و بلوچستان واقع در جنوب شرقی ایران از دو منطقه سیستان و بلوچستان تشکیل می‌شود که منطقه سیستان شامل سه شهرستان زابل، زهک و شهرستان هیرمند است. منطقه بلوچستان از زاهدان که مرکز استان است، شروع می‌شود و شهرستان‌های زاهدان، خاش، سراوان، ایرانشهر، سرباز، نیکشهر، چابهار و کنارک را در بر می‌گیرد.
اما آیا می دانید که مردم بلوچستان در ایران از بی پناه ترین ملتهای ساکن ایران هستند و هر بی پناهی که از سایر نقاط ایران یه بلوچستان برود مورد حمایت مردم آنجا قرار می گیرد چرا که خود درد این بی پناهی را کشیده اند. نمی دانم آیا هرگز به بلوچستان مخصوصا زاهدان سفر کرده اید یا نه , شهر مملو از نیروی نظامی و امنیتی است و مانند یک پادگان نظامی است. تو گویا همین امروز یک کودتای نظامی در زاهدان رخ داده است . وقتی وارد شهر می شوید و بومی آنجا نباشید هزاران چشم نیروهای نظامی شما را خیره نگاه می کنند تو گوئی رفتن و سفر کردن به این منطقه ایران خودش جرم محسوب می شود .فقر, اعدام و نیروی نظامی از مشخصه های شهر زاهدان شده است و جمهوری اسلامی برای این استان علاوه بر فقرو تهیدستی اعدام فرزندانشان را نیز به ارمغان آورده است . این استان از محرومترین استانهای کشور محسوب می شود  و۷۴%  بلوچ ها زیر خط فقر زندگی کنند.
  زاهدان حتی بر خلاف کردستان اعدامی هایش کمتر مورد توجه و حمایت اپوزسیون آزادیخواه داخل و خارج از کشور قرار می گیرد و نیروهای سیاسی خود بلوچ ها نیز در خارج از کشور مانند کردها فعال سیاسی و نیروی سیاسی قدرتمند ندارند. در خارج از کشور کردهای عراق, ترکیه و تا حدی سوریه در آکسیونهای ضد اعدام در کردستان ایران شرکت می کنند اما بلوچ های ایران در خارج از کشوراز حمایت بلوچ های افغانستان و پاکستان برخوردار نیستند پس بنابراین من فکر می کنم در اعتراض به اجرای حکم بلوچ ها باید تظاهرات هایی را سازماندهی کرد.

نظام جلالی