نمایش پست‌هایی که براساس ارتباط با عبارت جستجوی محمد رهسپار مرتب شده‌اند. مرتب سازی براساس تاریخ نمایش تمام پست‌ها

۱۳۹۱ تیر ۲۲, پنجشنبه

گسترش اعتراضات پناهجویان در آلمان و کشیده شدن آن به 7 شهر و مشکلات آنها در این اعتراضات

پس از اینکه یک جوان ایرانی سی ساله به نام محمد رهسپار که از مامورین نیروی انتظامی در ایران بوده است و به خاطر مخالفت با دولت جمهوری اسلامی مجبور شده بود ایران را ترک کند و در آلمان تقاضای پناهندگی داده بود بر اثر مشکلاتش و شرایط سخت پروسه پناهجویی در ایالت بایرن در کمپ پناهندگی در شهر وورتسبورگ خود کشی کرد که پس از آن پناهجویان هم کمپی محمد رهسپار و دیگر پناهجویان شهرهای اطراف تظاهرات و اعتراضات خود را آغاز کردند. دراولین بیانیه ی پناه جویان ایالت بایرن کشور آلمان می خوانیم :

"در اولین ساعات 29 ژانویه سال 2012 محمد رهسپار پناه جوی ایرانی که بعد از هفت ماه بلاتکلیفی و تحمل شرایط سخت و غیرانسانی کمپ پناهندگی در وورتسبورگ آلمان کشوری که به آن پناه آورده بود تا بتواند در شرایطی طبیعی که حق مسلم هر انسانی با هر ملیتی و نژادی است زندگی کند در اتاقش در کمپی در شهر وورتسبورگ ایالت بایرن خود را با ملحفه به دار آویخت.

امروز ۱۳ فوریه ما به عنوان پناه جویانی که در شرایطی که محمد رهسپار را به سمت خودکشی سوق داد زندگی می کنیم......"

پناهجویان معترض به قوانین و شرایط پناهجویی در آلمان اکنون اعتراضات خود را به 7 شهر گسترش داده اند و در دوسلدورف پلیس به هیچ کس در محل آکسیون حتی اجازه دراز کشیدن بر روی زمین را نمی دهد حتی اگر یکنفر باشد و حتی نخوابیده باشد چراکه پلیس می گوید هیچکس اجازه خوابیدن در محل آکسیون را ندارد و دراز کشیدن را بر روی زمین در محل آکسیون قدغن کرده است که البته پناهجویان به چنین قانونی در نزد داگاه شکایت برده اند و 2 تن از پناهجویانی که اعتراضات وورتسبورگ را آغاز کردند و بعد از آن قبول شدند ولی به علت اینکه در کنار دوستان خود ماندند از طرف دولت آلمان تحت فشار هستند که محل آکسیون را ترک بکنند.بعد از آغاز اعتراضات پناهجویان وورتسبورگ, حزب کمونیست کارگری تلاش کرد که از اعتراضات پناهجویان استفاده ابزاری و تبلیغی کند و پس از آنکه آنها در ادامه مبارزات خود لبان خود را دوختند حزب کمونیست کارگری آنها را ترک کرد و شروع به نقد آنها نمود و دیگر هیچگونه همکاری با آنها نکرد و اکنون که مبارزات آنها با خود سازماندهی پناهجویان رو به گسترش است و تا الان به 7 شهر کشیده شده است باری دیگر حزب کمونیست کارگری تلاش کرد که با آنها ارتباط برقرار کند و حرکت را به نام خود ثبت کند که پناهجویان دست رد به سینه آنان زدند.

تا کنون کاروان و آنتی فاشیستها و آنارشیستها و....از حرکت مستقل پناهجویان حمایت کرده اند و در کنار آنها بوده اند.

دیگر خبرهای مرتبط با اعتراضات وورتسبورگ در چند ماه گذشته در لینکهای زیر:

گزارش تصویری از مراسم و تظاهرات پناهنده گان شهر وورتسبورگ آلمان

14 عکس از مراسم و تظاهرات پناهنده گان شهر وورتسبورگ آلمان در رابطه با خودکشی محمد رهسپار که به خاطر شرایط غیر انسانی این کمپ و قوانین ضد حقوق بشری ایالت بایرن خود را در اتاقش حلق آویز کرد و جان سپرد.

فراخوان به تجمع اعتراضی پناهجویان ایالت بایرن آلمان در تاریخ 13 فوریه

اعتصاب غذا در اعتراض به شرایط غیر انسانی پناهندگی در آلمان

فراخوان تظاهرات 13 فوریه در نورنبرگ

پناهندگان کمپ وورتسبورگ آلمان همچنان در اعتصاب غذا به سر می برند

همبستگی پناه جویان کمپ اب از اعتراض پناهندگان وورتسبورگ

از اعتصاب غذای پناهجویان وورتسبورگ حمایت کنیم

پناهجویان وورتسبورگ آلمان با لبان دوخته در اعتصاب غذا به سر می برند

۱۳ پناهجو در اعتصاب غذای وورتسبورگ و ۸ نفر از آنان با لب‌های دوخته

صد و چهار روز از اعتراضات و اعتصاب غذای وورتسبورگ گذشت

پناهندگان کمپ وورتسبورگ آلمان همچنان در اعتصاب غذا به سر می برند

فراخوان عمومی‌ به برپایی تظاهرات در روز شنبه ۱۶ ژوئن ۲۰۱۲

مهدی سجادی از پناهجویان لب دوخته از بیمارستان مرخص شد

همبستگی پناه جویان کمپ اب از اعتراض پناهندگان وورتسبورگ

۱۳۹۰ بهمن ۹, یکشنبه

خودکشی یک پناهنده در وورتسبورگ آلمان

خبری تکانده...
شب گذشته در کمپ پناهندگی در شهر وورتسبورگ آلمان یک جوان ایرانی سی ساله به نام محمد رهسپار که از مامورین نیروی انتظامی در ایران بوده است و به خاطر مخالفت با دولت جمهوری اسلامی مجبور شده بود ایران را ترک کند و در آلمان تقاضای اقامت داده بود بر اثر فشارهای دولت ...... آلمان و مخصوصا ایالت ... بایرن خودش را به دار آویخت و خود کشی کرد.لطفا این خبر را انعکاس بدهید تا خون محمد پایمال نشود و همه از جنایات دولت .... و جمهوری اسلامی مطلع بشوند...

منبع خبرفیس بوک

بر اساس خبرهای رسیده محمد رهسپار 7 ماه پیش تقاضای پناهندگی داده بود و متاسفانه دیشب بوسیله ملافه خودش را دار زده است .

خبرهای مرتبط از سایت های گوناگون:

«یک پناه جو ایرانی خود را حلق آویز کرد»

یک معترض ایرانی در آلمان خودکشی کرد

گزارش تلویزیون آلمان از شرایط غیر انسانی‌ اردوگاه‌های پناهندگی

خودکشی یک پناهجوی ایرانی در آلمان

خودکشی پناهجوی ایرانی و مسئولیت ایرانیان مقیم خارج از کشور

تویی که بعد از دریافت پناهندگی نوروز را در ایران در حال تعریف خاطراتِ "خارج" بودی، تو مسول مرگ محمد رهسپار هستی

Tod eines Flüchtlings in Würzburger Asylbewerberheim

۱۳۹۰ بهمن ۱۱, سه‌شنبه

گزارش تصویری از مراسم و تظاهرات پناهنده گان شهر وورتسبورگ آلمان

14 عکس از مراسم و تظاهرات پناهنده گان شهر وورتسبورگ آلمان در رابطه با خودکشی محمد رهسپار که به خاطر شرایط غیر انسانی این کمپ و قوانین ضد حقوق بشری ایالت بایرن خود را در اتاقش حلق آویز کرد و جان سپرد.

فیلم وضعیت پناهنده ها در وورتسبورگ آلمان....جایی که محمد رهسپار خودش را حلق اویز کرد.

۱۳۹۰ بهمن ۲۲, شنبه

بیانیه ی پناه جویان ایالت بایرن کشور آلمان

در اولین ساعات 29 ژانویه سال 2012 محمد رهسپار پناه جوی ایرانی که بعد از هفت ماه بلاتکلیفی و تحمل شرایط سخت و غیرانسانی کمپ پناهندگی در وورتسبورگ آلمان کشوری که به آن پناه آورده بود تا بتواند در شرایطی طبیعی که حق مسلم هر انسانی با هر ملیتی و نژادی است زندگی کند در اتاقش در کمپی در شهر وورتسبورگ ایالت بایرن خود را با ملحفه به دار آویخت.

امروز ۱۳ فوریه ما به عنوان پناه جویانی که در شرایطی که محمد رهسپار را به سمت حودکشی سوق داد زندگی می کنیم.

ما شماری از پناه جویان با ملیت های مختلف در هایم های مختلف ایالت بایرن در اولین حرکت اعتراضی از دریافت بسته های غیرمطلوب غذایی هفتگی خودداری نموده و حتی با وجود تهدیدها و فشارهای وارد شده به اعتراض خود ادامه داده ایم تا نشان دهیم که تا دست یابی به مطالباتمان آرام نخواهیم نشست.

ما اینجا در خیابان جمع شده ایم چرا که معتقدیم خیابان همچون همیشه بهترین مکان برای پیوند خوردن بدنه های معترض و حامی و نیز بهترین مجال برای بیان خواسته ها و اهداف این حرکت مستقیما از زبان خود معترضان می باشد.

ما اینجا جمع شده ایم تا صدای خود را به گوش دولت آلمان برسانیم.

ما مطالباتی داریم که البته منافاتی با حقوق بشر ندارد و در ذیل در چند سطر این مطالبات را عنوان می کنیم و دست از اعتراض بر نمی داریم مگر جوابی قانع کننده از مسئولین داده شود و مسئولین و دولت آلمان باید تعهد بدهند که در کوتاه ترین مدت ممکن مطالبات را بدون هیچ عذر و بهانه ی غیر موجه به نفع پناه جویان برآورده سازند.

۱.کوتاه تر شدن زمان و پروسه رسیدگی به پرونده های پناه جویان، چرا که ایزوله کردن یک انسان در انتظار و بلاتکلیفی مصداق بارز شکنجه است.

۲.برچیده شدن کمپ های گروهی و دادن اجازه اجاره کردن خانه، چرا که داشتن یک حریم خصوصی و با ارامش از حقوق اولیه هر انسانی ست.

۳.دادن اجاز کار بدون قید و شرط، چرا که هر انسانی با توجه به حرفه و استعداد خود می تواند در جامعه نقش ایفا کند و مثمر ثمر باشد چرا که بر خلاف دیدگاه عمومی پناه جو شخصی تنبل و مصرف کننده صرف نمی باشد و داشتن استقلال حق هر انسانی ست.

۴.برگزاری کلاس های آموزش زبان آلمانی به صورت منظم و استاندارد ،چرا که زبان تنها ابزار ارتباط با جامعه و نهادینه شدن در فرهنگ و هنجارهای جامعه می باشد و فقدان آن به هر چه منزوی تر شدن فرد کمک می کند.

۵.برداشتن محدودیت های رفت و آمد و تردد و مسئله کرایس، چرا که تردد در قاره ای که مرز در آن بی معناست معقول و انسانی نمی باشدو ضمنا پناه جو مجرم نیست که برایش محدوده ای تعیین شود که خارج از این محدوده او را به رسمیت نمی شناسند و او را از سطحی ترین اصول انسانی محروم می کنند.

۶.برداشتن سبد غذایی و دادن مبلغ نقدی مثل ایالت های دیگر آلمان، چرا که انتخاب نوع غذا از ابتدایی ترین حقوق انسانی می باشد.

ما از همه جمع های پناهنده گان،مهاجران،دانشجویان،تشکل های سیاسی،جمع های مدافع حقوق بشر و همه کسانی که برای ساختن دنیایی بهتر تلاش می کنن در خواست حمایت می کنیم.ما در جهت سازمان دادن حرکت اعتراضی در راستای تغییر وضعیت دشوار پناهجویان تلاش می کنیم و از شما به عنوان حامیان این جریان خواهشمندیم در این راستا به ما بپیوندید.

۱۳۹۰ بهمن ۱۸, سه‌شنبه

فراخوان به تجمع اعتراضی پناهجویان ایالت بایرن آلمان در تاریخ 13 فوریه

فراخوان تجمع اعتراضی پناهجویان

در اولین ساعات بامدادی بیست و نهم ژانویه، در هایم پناهجویی ورتسبورگ در ایالت بایرن آلمان، یکی از پناهجویان با ملحفه خود را از پنجره اتاق حلق آویز کرد و به تلاش اش برای یافتن امکانی برای زیستن به مثابه یک انسان در جامعه بشری پایان داد. اما محمد رهسپار، اولین و تنها دردمندی نیست که ظلم حاکم بر سرزمین محل اقامتش و رنج مهاجرت پر خطرش با ستم ناشی از سیستم حاکم بر سرزمینی که به آن پناه آورده است پیوند می خورد و به عنوان پناهجو در برزخی قرار می گیرد که مجموعه ای از بلاتکلیفی و سردرگمی، نگرانی و ترس از بازگشت به وطن، محدودیت های بهداشت، غذا، درمان، … و محرومیت های غیر انسانی، اهانت و تحقیر، ... ستمی مضاعف را بر وی که درد دوری از خانه و خانواده، افسردگی و تنهایی و خاطرات دردناک گذشته و … بخشی از زیست روزانه اش شده است، تحمیل می کند تا جایی که جانش را به لبش می رساند … .

اما چه باید کرد؟ مسلما پاسخ، فرو خوردن خشم و تحمل ستم روزمره و مداوم نیست، از طرفی مظلوم نمایی برای جلب توجه و عنایت دیگران، در جهت کسب کمک های مقطعی "بشردوستانه" نیز در شرایط موجود تغییری ایجاد نمی کند. در برابر ستم - فارغ از زمان و مکان اعمال آن - باید ایستاد و مبارزه کرد. باید با سر دادن فریاد اعتراض، ستم پنهان شده در ژست حقوق بشری اتوریته ریاکار را تا حد ممکن عریان کرد و در جهت تغییر تلاش کرد. پناهجویی که با ترک دیار خود و مهاجرت به سرزمین متعهد به "حقوق بشر"، به جایگاهی که مد نظرش بوده دست نیافته است، باید برای ایجاد امکان زندگی در جایگاه انسانی، خود قدم بردارد.

قدم اول برای شکل دهی مقاومت در برابر ستم، پیوند یافتن بدن های رنجور ولی معترض پناهجویان است. زندگی جمعی در هایم ها و کمپ ها، نقطه قوت همه پناهجویانی است که هویت شان به عنوان پناهجو هیچ ارتباطی به سرزمین مادری، زبان، فرهنگ، دین، رنگ پوست، جنسیت و … نداشته و در عوض مشکلات و دردهای مشترکی دارند که در کنار هم می توانند به خواسته ها و حقوق و نیازهای عمومی شان دست یابند.

ما به عنوان گروهی از پناهجویان مقیم ایالت بایرن آلمان، با تمام وجود به حرکتی که آغاز شده است متعهدیم و باور داریم که در صورت پایبندی به این حرکت، جمع های پناهجویی معترض و همبسته شکل خواهند گرفت و به خواسته هایشان دست خواهند یافت حتی اگر این مهم در دوران پناهجویی ما محقق نشود. همبستگی و همراهی پناهجویان از هایم های مختلف، می تواند در روند یک مبارزه جمعی با تاکید بر دستیابی به اهداف مشخص محلی در کوتاه مدت، به جریانی قوی در جهت تغییر شرایط غیر انسانی پناهجویان در ایالت بایرن آلمان بدل گردد. هر چند به باور ما، به محض شکل گیری تجمعات اعتراضی و انجام اقدامات اولیه، امکان این که پناهجویان هایم های سایر ایالات کشور آلمان و حتی پناهجویان کشورهای دیگر نیز پا به عرصه بگذارند بسیار زیاد است.

ما از همه جمع های پناهندگان، مهاجران، دانشجویان، تشکل های سیاسی، جمع های مدافع حقوق بشر، جمع های مخالف جنگ، و همه کسانی که برای ساختن دنیایی بهتر تلاش می کنند درخواست حمایت می کنیم. همراهی و حمایت شما از هر طریق و به هر مقیاسی که باشد، برای تقویت و گسترش این حرکت اعتراضی بسیار مغتنم و مفید خواهد بود. لطفا توجه فرمایید که ما در جهت سازمان دادن حرکت اعتراضی در راستای تغییر وضعیت دشوار پناهجویان تلاش می کنیم و در عین حال که معتقدیم مبارزه با مولد ستم سبب هم پوشانی جریان های تحول خواه می گردد، اما تاکید می کنیم که هدف از این حرکت اعتراضی مطرح کردن و دستیابی به خواسته های پناهجویان بوده و از شما به عنوان حامیان این جریان، خواهشمندیم در این راستا به ما بپیوندید.

ما؛ شماری از پناهجویان ایرانی، افغانی، کرد، عراقی و … از هایم های مختلف پناهندگی در ایالت بایرن، در اولین حرکت اعتراضی از دریافت بسته های غذایی هفتگی خود، خودداری نموده و حتی با وجود تهدیدها و فشارهای وارد شده، به نافرمانی خود ادامه دادیم تا نشان دهیم تا دست یابی به خواسته هایمان آرام نخواهیم نشست. اما در حرکت بعدی؛ در حال شکل دادن و هماهنگی یک تجمع اعتراضی هستیم، چرا که معتقدیم "خیابان" - همچون همیشه - بهترین مکان برای پیوند خوردن بدنه های معترض و حامی، و نیز بهترین مجال برای بیان خواسته ها و اهداف این حرکت، مستقیما از زبان خود معترضان می باشد.

از این رو از همه کسانی که امکان همراهی دارند خواهشمندیم با پیوستن به تجمع اعتراضی که توسط پناهجویان ایالت بایرن سازمان داده شده است، ما را در برگزاری هر چه پر رنگ تر و توانمندتر آن یاری نمایید. فراموش نکنیم که شکل دادن هر چه موثرتر و منسجم تر اولین اعتراض جمعی خیابانی، در جهت تثبیت این حرکت اعتراضی، بسیار ارزشمند و پر اهمیت خواهد بود.

زمان : روز 13 فوریه - ساعت 14:00
مکان : Würzbrug , Sternplatz

جمعی از پناهجویان ایالت بایرن

۱۳۹۰ بهمن ۱۲, چهارشنبه

پناهندگان کمپ وورتسبورگ آلمان همچنان در اعتصاب غذا به سر می برند

امروز 4روز از فوت پناهجوی ایرانی محمد رهسپار در کمپ وورتسبورگ ایالت بایرن در کشور آلمان می گذرد و پناهندگان همچنان در اعتصاب غذا به سر می برند.ما از تمام سازمان های حقوق بشری و پناهندگی و سیاسیون و مسئولین و کسانی که برای انسان ها ارزش قائل هستند می خواهیم که حمایت خود را از این پناهندگان اعلام نمایند.به زودی بیانیه ی مطالبات پناهندگان برای رسیدگی و تغییر شرایط به مسئولین و سازمان ها و عموم مردم ارائه می شود.

۱۳۹۰ بهمن ۲۲, شنبه

فراخوان تظاهرات 13 فوریه در نورنبرگ

Karikatur von Maneis Arbab

اما چه باید کرد؟ مسلما پاسخ، فرو خوردن خشم و تحمل ستم روزمره و مداوم نیست، از طرفی مظلوم نمایی برای جلب توجه و عنایت دیگران، در جهت کسب کمک های مقطعی “بشردوستانه” نیز در شرایط موجود تغییری ایجاد نمی کند. در برابر ستم – فارغ از زمان و مکان اعمال آن – باید ایستاد و مبارزه کرد. باید با سر دادن فریاد اعتراض، ستم پنهان شده در ژست حقوق بشری اتوریته ریاکار را تا حد ممکن عریان کرد و در جهت تغییر تلاش کرد. پناهجویی که با ترک دیار خود و مهاجرت به سرزمین متعهد به “حقوق بشر”، به جایگاهی که مد نظرش بوده دست نیافته است، باید برای ایجاد امکان زندگی در جایگاه انسانی، خود قدم بردارد.

قدم اول برای شکل دهی مقاومت در برابر ستم، پیوند یافتن بدن های رنجور ولی معترض پناهجویان است. زندگی جمعی در هایم ها و کمپ ها، نقطه قوت همه پناهجویانی است که هویت شان به عنوان پناهجو هیچ ارتباطی به سرزمین مادری، زبان، فرهنگ، دین، رنگ پوست، جنسیت و … نداشته و در عوض مشکلات و دردهای مشترکی دارند که در کنار هم می توانند به خواسته ها و حقوق و نیازهای عمومی شان دست یابند.

ما به عنوان گروهی از پناهجویان مقیم ایالت بایرن آلمان، با تمام وجود به حرکتی که آغاز شده است متعهدیم و باور داریم که در صورت پایبندی به این حرکت، جمع های پناهجویی معترض و همبسته شکل خواهند گرفت و به خواسته هایشان دست خواهند یافت حتی اگر این مهم در دوران پناهجویی ما محقق نشود. همبستگی و همراهی پناهجویان از هایم های مختلف، می تواند در روند یک مبارزه جمعی با تاکید بر دستیابی به اهداف مشخص محلی در کوتاه مدت، به جریانی قوی در جهت تغییر شرایط غیر انسانی پناهجویان در ایالت بایرن آلمان بدل گردد. هر چند به باور ما، به محض شکل گیری تجمعات اعتراضی و انجام اقدامات اولیه، امکان این که پناهجویان هایم های سایر ایالات کشور آلمان و حتی پناهجویان کشورهای دیگر نیز پا به عرصه بگذارند بسیار زیاد است.

ما از همه جمع های پناهندگان، مهاجران، دانشجویان، تشکل های سیاسی، جمع های مدافع حقوق بشر، جمع های مخالف جنگ، و همه کسانی که برای ساختن دنیایی بهتر تلاش می کنند درخواست حمایت می کنیم. همراهی و حمایت شما از هر طریق و به هر مقیاسی که باشد، برای تقویت و گسترش این حرکت اعتراضی بسیار مغتنم و مفید خواهد بود. لطفا توجه فرمایید که ما در جهت سازمان دادن حرکت اعتراضی در راستای تغییر وضعیت دشوار پناهجویان تلاش می کنیم و در عین حال که معتقدیم مبارزه با مولد ستم سبب هم پوشانی جریان های تحول خواه می گردد، اما تاکید می کنیم که هدف از این حرکت اعتراضی مطرح کردن و دستیابی به خواسته های پناهجویان بوده و از شما به عنوان حامیان این جریان، خواهشمندیم در این راستا به ما بپیوندید.

ما؛ شماری از پناهجویان ایرانی، افغانی، کرد، عراقی و … از هایم های مختلف پناهندگی در ایالت بایرن ، در اولین حرکت اعتراضی از دریافت بسته های غذایی هفتگی خود، خودداری نموده و حتی با وجود تهدیدها و فشارهای وارد شده، به نافرمانی خود ادامه دادیم تا نشان دهیم تا دست یابی به خواسته هایمان آرام نخواهیم نشست. اما در حرکت بعدی؛ در حال شکل دادن و هماهنگی یک تجمع اعتراضی هستیم، چرا که معتقدیم “خیابان” – همچون همیشه – بهترین مکان برای پیوند خوردن بدنه های معترض و حامی، و نیز بهترین مجال برای بیان خواسته ها و اهداف این حرکت، مستقیما از زبان خود معترضان می باشد

از همین رو پناهجویان شهر نورنبرگ و حومه ی آن، در حمایت از اعتراضات پناهجویان شهر ورتسبورگ دست به تحسن همزمان زدند تا همبستگی و همیاری خود را با دیگر پناهجویان اعلام کنند. از شما ساکنان شهر نورنبرگ و اطراف خواسته می شود ، در صورتی که مایل به شرکت در تظاهرات شهر ورتسبورگ هستید، جهت همراهی با تمامی پناهجویان به در قرار زیر حاضر شوید جهت ایجاد هماهنگی با آرش نوبخت تماس بگیرد:

0176/71680864

مکان : Lorenzkirche

زمان : 15 – 17

۱۳۹۰ بهمن ۱۰, دوشنبه

اعتصاب غذا در اعتراض به شرایط غیر انسانی پناهندگی در آلمان

در اعتراض به شرایط غیر انسانی پناهندگی در آلمان و ایالت بایرن در شهر وورتسبورگ, پناهندگان بعد از خودکشی محمد رهسپار که دو شب پیش خود را حلق آویز کرد دست به اعتصاب غذا زده اند و ما از تمام رسانه ها و سایت هایی که برای کرامت انسانها ارزش قائل هستند و قلم می زنند تقاضا داریم که با پوشش دادن به این اخبار حمایت خود را از پناهنده های وورتسبورگ اعلام نمایند تا بتوانیم محکم تر برای تغییری که باید در این شرایط ایجاد کنیم بایستیم.
(پناهند های وورتسبورگ)